seizoen zonder zorgen & een jeugdploeg op niveau
door eric, tom, geert
20 april 2026
nationale interclubs ronde 11
dworp 1 - bosvoorde 2
dworp 2 - caissa europe 4
dworp 3 - leuven centraal 9
Het seizoen (hopelijk) in schoonheid afsluiten deden we uiteraard in ons eigen vertrouwde ‘t Oud Kasteel in Essenbeek. Het eerste team speelde deze laatste ronde in zijn type-opstelling. Ploegkapitein zijnde gaat mijn welgemeende dank naar dit zestal. We hadden nauwelijks reservespelers nodig.
Veel te winnen of te verliezen had team 1 niet meer. Mits winst konden we nog naar een vierde stek in de eindrangschikking opschuiven. Maar de tegenstander van zondag, Boitsfort 2, was nu ook niet bepaald een vod. Van een zesde plek waren we al zeker.
Ook team 2, al lang uit de gevarenzone, had niet veel meer te winnen. Het viertal in vierde afdeling stond ergens mooi in de middenmoot en kon mits winst eventueel nog wat opschuiven in het klassement.
We speelden dus ‘voor geen hesp’ maar de ambitieuze jongelui van team 3 konden bij winst wel de fraaie tweede plaats behouden die ze de vorige ronde veroverden. Genoeg om ervoor te gaan. De gemiddelde leeftijd van deze ploeg bedroeg trouwens nog geen 16 jaar. Omwille van drukke beroepsbezigheden speelde Peter immers niet mee. In zijn plaats zat -de in dit gezelschap stokoude- Mathias van 22 lentes.
Team 1 ontsnapt aan zware nederlaag
Het bezoekende tweede team van Bosvoorde kwam niet helemaal op zijn sterkst ons lokaal binnengewandeld maar het bleef wel een te duchten tegenstander. Het begon ook niet al te goed. Diederik trok de lijn van de vorige rondes door en verloor/offerde met wit ergens een stuk. Hoewel hij tegenspel kreeg, overzag onze man ergens een venijnig tussenschaakje. Jammer maar helaas, het staat 0-1.
Daarna volgde een remise op bord 4. Frank met zwart stond een hele partij lang erg prettig. Hij profiteerde van een foutje en won een pion. Die had hij mits lang secuur spelen, kunnen omzetten in winst. Helaas mispakte Frank zich onderweg aan een venijnige penning en dus 0,5-1,5.
Ook topbord Tom deed het goed met wit. We laten het hem zelf expliceren: “Mijn partij illustreert zowat alles van de laatste seizoenen. Om te beginnen de bevestiging van mijn slecht geheugen. Ten eerste omdat ik straal vergeten was dat ik vorig jaar in februari tegen dezelfde tegenstander speelde -en verloor. Als je er het verslag op naleest door ietwat gebrek aan concentratie en inzet toen. Dat komt misschien omdat ik wat losser speel tegen sympathieke tegenstanders, zoals vandaag. Al was de concentratie wel goed. En ook slecht geheugen omdat ik na zet 5 van zwart weer moest gaan denken. Gelukkig deed hij dat ook. Het enige waar ik zeker van was ‘dit is een zeer bekende theoretische opening met heel ingewikkeld spel en kansen voor beiden’. Achteraf vind je in de databases partijen van topgrootmeesters met nieuwtjes of omwisseling van zetten op zet 20. Zo ver zijn wij niet geraakt. Ik had op zet 7 een zijweg gekozen, blijkbaar goed gekend in de theorie en dat houdt een pionoffer in. Tijdelijk, zo hoopte ik. Op zet 12 had ik nog 40 minuten over en hij nog dik 20. Amai. En toen stelde hij remise voor. Ik zag niet meteen een goed plan en nam het voorstel aan. Content, want het seizoen zonder accident afgesloten en niet verloren van een 2157. Achteraf zegt de computer +1.1 voor mij, in de eindstelling. Huh? Dus toch een mini-kater. Blijkbaar zou ik de pion terugwinnen, vele zetten later en ondertussen een dynamisch voordeel houden, met wat dreigingen. Tot hier had ik 96% nauwkeurigheid. Niets zegt dat ik het lang had volgehouden, zo’n niveau. Dus toch maar content zijn…” 1-2.
Dan was het aan mezelf (Geert) met zwart op 2. Net zoals Diederik trok ik de lijn van de vorige rondes door. Nochtans in een scherpe Franse opening die ik redelijk goed ken. Maar in de eindfase stortte het weer in, helaas ook een weerkerend fenomeen dit IC-seizoen. 1-3. Een kleine ramp dreigt eraan te komen.
Zeer weinig gezien van de twee laatste partijen. Kjell met zwart belandde in een stelling waarin hij drie pionnen tegen een stuk had. Zeer onduidelijk was het wel en onze man nam het remiseaanbod dan ook aan. Niet onterecht zo bleek in de post-mortem want de witspeler had toch wel praktische kansen. Oef! Nog een halfje erbij. 1,5-3,5.
Ook Yentl op het zesde bord met wit had het moeilijk. Zijn stelling stond al snel paraplu, dat wil zeggen hij moest een pion inleveren. Dat leidde tot een eindspel waarin wit één, soms zelfs twee pionnen meer had. Yentl maakte het zwart echter niet gemakkelijk en de Bosvoordenaar leek de eenvoudigste weg voor zichzelf te kiezen, zijnde remise. Nutteloos gaf hij zijn pluspion pardoes weg: a4 – Dxa4, voor niet meer dan wat ruimtevoordeel. Toen hij even later dameruil toestond, doken beide spelers in een theoretische remisestand met elk drie pionnen op dezelfde vleugel. Zetherhaling en remise. 2-4 is de eindstand maar het had net zo goed 1-5 kunnen zijn.
Dworp 2 houdt sterke tegenstander knap op gelijkspel
De eerste ploeg van Caissa Europe gaf in tweede afdeling algemeen forfait na de zesde ronde. Allicht verklaart dit waarom ze in Essenbeek opdaagden met een sterke vierde ploeg. Hun speler op de borden 2 en 3 waren duidelijk beter, op bord 4 waren ze iets zwakker.
Serge met wit op 1 was als eerste klaar. In de eindstelling stond eerder zwart beter maar hij had wel een uur bedenktijd meer verbruikt. De ploegverantwoordelijke ging snel akkoord met remise.
Eddy met zwart op 4 belandde naar eigen zeggen door zetverwisseling in een speltype dat hij niet goed kende. Zeker, wit had ontwikkelingsvoorsprong maar zo erg was het allemaal niet. Uiteindelijk werd het evenwicht hersteld en op de 21ste zet sloeg Eddy een stuk en stelde remise voor. Wit nam het snel aan. 1-1.
Eric, zwart op bord 2, kreeg dezelfde variant van het Siciliaans te bekampen als in de vorige ronde. Hij besloot het helemaal anders te doen. Wit bezorgde zwart een dubbelpion op c5 en c6 en via Pa4 en Le3 begon wit de pion op c5 te bestoken. De witte dame stond mooi centraal op e4 geposteerd, maar die laatste zet, Le3 van wit, maakte… f5! mogelijk. Midden op het bord stond de dame plots gevangen, ze kon immers niet meer achteruit op de e-lijn… Een geweldige meevaller, maar dat mag ook al eens. 2-1
Invaller Alex met wit op 3 tegen de sterke Patrice Marchal kwam goed uit opening en middenspel. Wederzijds namen dame en torens het tegen elkaar op met voor beiden kansen op potentiële vrijpionnen. Dit partijgedeelte speelde de meer ervaren zwartspeler beter dan Alex. Hij kreeg een te sterke vrijpion op de c-lijn. Op zet 58 moest onze man helaas de vlag strijken. Maar wat een vechtlust! En wat een ploegspeler die Alex! Eindstand 2-2. Een billijk resultaat.
Fraai tweede, congrats jeugdploeg!
Dworp 3 ontving het in de rangschikking laag gequoteerde Leuven. Op basis van hun sterke eerste bord waren zij Elogewijs wel favoriet. Torr met zwart op bord 4 vloog er evenals zijn tegenstander goed in. Toch werd redelijk snel remise overeengekomen.
Nathan met wit op 3 won eerst een pion en na een tactische schermutseling bleek er bij de tegenstander ook nog een stuk af te gaan. Goed gedaan, we staan 1,5-0,5 voor.
Van de partij van Jules, zwart op bord 2, zag ik (Eric) niet al te veel. Wel viel op dat Jules er na de opening een pionnetje bij ingeschoten was. Door de geanimeerde na-analyse dacht ik even dat het remise was geworden, maar helaas niet. De tegenstander had wel degelijk gewonnen. Weer gelijk: 1,5-1,5.
Of Mathias met wit op 1 besefte dat hij tegen een tegenstander speelde die de laatste tijd bijzonder goed op dreef was, weet ik niet. De huidige rating van de zwartspeler is 1883, in februari won hij nog tegen +1940 en +2040 Elo. Hoe dan ook, al vrij snel kwam Mathias een kwaliteit voor. Zijn zware stukken drongen zwart meer en meer in de verdrukking. Op basis hiervan zou je zeggen: logische overwinning. Maar dit was wel tegen een bijzonder sterke speler voor vijfde afdeling. Heel knap van Matthias! 2,5-1,5 winst voor Dworp.
Naspel
In derde afdeling B was Brussels al voor zondag zeker van de titel. Zonder zich te versterken klopte runner-up Wavre hen in de laatste ronde wel nog met 2-4. Ze zijn er vet mee, ondanks hun 2,5 extra bordpunten, blijven ze steken op één matchpunt van Brussels. Ze lieten de titel liggen tegen degradant Europchess en ook wel een beetje tegen ons. Dworp 1 is uiteindelijk op een zesde stek geëindigd na een seizoen met een paar sterke prestaties maar helaas ook met enkele flinke off-days. Al bij al kunnen we niet ontevreden zijn. Dalen van tweede naar derde afdeling: Brugge 2, Jean-Jaurès 1, KGSRL 3 en CREB 1. Promoveren vanuit vierde: Midden-Limburg, Moretus, Arlon (pioew wat een verplaatsing…), Meense Leie, Borgerhout 4, Braine, Artevelde 2 en Sambreville. Borgerhout krijgt zo 3 ploegen in derde afdeling. En vier clubs gaan elk twee ploegen in derde hebben: Brugge, Gentse, Boitsfort en Liège.
Dworp 2 heeft een goed seizoen achter de rug, de ploeg kwam nooit in degradatiegevaar en haalde enkele keren -zoals deze ronde- flink uit. Eindigen doen we op een vijfde plaats. In deze vierde afdeling F schiet Braine de hoofdvogel af.
De Oscar voor de beste ploeg gaat dit interclubseizoen wel naar onze jeugdploeg, Dworp 3. Dit team behoudt de tweede plaats en haalt 14 punten uit tien wedstrijden. Geweldig! Dank aan allen die zich hebben ingezet voor dit zeer mooie resultaat. Namur 4 werd zoals verwacht kampioen met 16 matchpunten.
En dan zijn er nog de individuele scores. De prijs voor de inzet gaat dit jaar naar Eddy die 7,5/11 haalde bij een tpr van 1897. Proficiat! Kjell moet daar in het eerste team met 7/11 en een tpr van 1974 nauwelijks voor onderdoen. Fraai is ook de prestatie van topbord Tom, 6,5/11 (2059 tpr) en Serge deed het op bord 1 van team 2 eveneens niet onaardig met 6,5/11 en een tpr van 1997. Uitblinker bij de jeugd is Nathan. Hij haalde 4 uit 5 en vooral een mooie tpr van 1818. Torr speelde eveneens goed: 3,5/5 en 1684 tpr. Alle individuele uitslagen zijn terug te vinden in onderstaande tabel.
Rest me nog iedereen te danken die aan het welslagen van dit interclubseizoen heeft bijgedragen. Dat zijn er nogal wat: de werkers achter de schermen, vooral Peter en Eddy die elke thuismatch trouw tafels, stoelen en stukken opstelden. Peter leidde ook de administratie in goede banen en ‘speelde’ chauffeur. Verder natuurlijk ook Pieter die deze onvolprezen verslagen telkens weer vanuit het verre Herentals online zet. Dank! En excuus aan wie ik vergeet te vermelden, het is niet met opzet.
Dit is meteen ook mijn (Geert) laatste verslag. ‘Partir, c’est mourir un peu’ maar evengoed: bomen ontmoeten elkaar niet, mensen wel. Echt dood ben ik niet, alleen niet zo honkvast en weg naar Gent. Dat ligt vanuit Dworp bekeken ergens in de melkweg. ‘Nie neute, nie pleuje’ hé mannen. Ciao.
[Geert, vooral jij, bedankt voor alles wat je de afgelopen 10 jaar bij elkaar hebt geschreven! Dworp gaat je ongetwijfeld heel hard missen!]
