In tegenstelling tot het eerste team was de verplaatsing van ploeg twee en drie kort. Beide gingen richting Etterbeek waar ze in de chloorlucht van het lokale zwembad de twee gekken partij gaven. Tenminste dat was de bedoeling maar deze keer ging het even anders zoals in het wedstrijdverslag van ploeg 2 te lezen valt.

Het tweede viertal van Dworp heeft niet veel meer te winnen of te verliezen en kan er derhalve flink tegenaan gaan. De vierde ploeg van 2 Fous du Diogène tot slot staat laag gerangschikt en dus was onze jeugdploeg hier zeker favoriet. Zaak is die favorietenrol in de praktijk ook waar te maken natuurlijk.

Eerste ploeg ziet overwinning door de vingers glippen

Borgerhout werkt zijn interclub-partijen af in de gebouwen van de Universiteit Antwerpen. Behalve dat het lastig parkeren is, niets op aan te merken. Mooie locatie. Al snel volgde ook het eerste resultaat. Met name dan op bord 5 waar Kjell met zwart zonder al te veel moeite het volle punt binnenhaalde tegen een op papier -en ook in de praktijk- zwakkere tegenstander. Eerst won zwart de kwaliteit om vervolgens een vol stuk binnen te rijven. Netjes. We staan al 0-1 voor.

Daarna volgde bord 1 waar Tom het met zwart in een familieonderonsje opnam tegen zijn broer Sam. Een Siciliaan die na luttele zetten voorspelbaar uitmondde in remise. De ‘officiële’ versie luidt: “remise omdat we al 0-1 voor stonden.” Yeah right. 0,5-1,5.

Helaas trok Diederik die goede lijn niet door. Net zoals vorige ronde speelde hij (weeral) met zwart en behoorlijk ongeconcentreerd. Dat gaf zijn tegenstander de gelegenheid om een correct stukoffer te plaatsen dat uiteindelijk uitmondde in een eindspel met twee lopers, toren en pluspion tegen twee torens voor Diederik. Dat is echt niet te houden en dus weer gelijk: 1,5-1,5.

Yentl op 6 met wit zorgde opnieuw voor voorsprong. Zijn tegenstander blunderde al op zet 5 een pion maar door onnauwkeurig spel van onze man kreeg zwart de stelling met enige moeite toch weer in evenwicht. Daarna volgde echter een fatale fout die Yentl verdiend een vol punt opleverde. 1,5-2,5.

Of we met een ploegoverwinning weer huiswaarts konden, hing dus van de twee senioren in Dworp 1 af. Aan mijn bord 2 was het helemaal een geriatrisch gevecht. Ik (Geert, 65) nam het met wit op tegen Jef Engelen (77 jaar). Ik kende hem niet maar eerlijk, het is een fenomeen. Komt niet van achter zijn bord, drinkt niks, ploft zijn stukken telkens met een harde klap op het bord en speelt geconcentreerd, gedreven en ambitieus alsof het zijn eerste partij is. Ja, we weten het: onderschat nooit een jong veulen of een oude vos. Long story short. Ik kwam goed te staan, had druk maar misrekende me na een half uurtje denken in een combinatie. Daardoor was mijn paard wel ijzersterk gepositioneerd maar het kostte helaas een pion. Het eindspel dame-paard tegen dame-loper en pluspion was waarschijnlijk remise -en heel veel spelers zouden dit ook remise gegeven hebben- maar niet zo good old Joseph. Hij zette door en won. En ik? Ik was zwaar onder de indruk. Terug gelijk 2,5-2,5.

En dus hing het eindresultaat af van Frank op 4 met wit. Onze man ging er vol voor en het werd een zeeslangetje van 95 zetten. We laten het Frank zelf uitleggen: “Het is toch wel weer vrij confronterend dat ik sommige zaken verkeerd heb beoordeeld. Ik dacht na de opening met een spectaculair offer duidelijk beter te staan, maar de computer spreekt dat tegen. Achteraf bekeken hebben mijn tegenstander en ik een bijna-foutloze partij gespeeld, met uitzondering van een blunder van mijn opponent op zet 46 en mijn verkeerd antwoord daarop. De juiste riposte 47. f5 had mij een voordeel van +5 opgeleverd. Jammer, maar helaas. Blijkbaar werkte ik op het einde door stug te blijven doorspelen op winst mijn tegenstander duchtig op de zenuwen, maar het was natuurlijk mijn goed recht om nog te proberen te winnen en zo de eindzege voor Dworp binnen te rijven. Nijdig ramde hij een paar keren op zijn klok, maar achteraf probeerde hij zijn gedrag wat te relativeren en verontschuldigde hij zich toch nog halvelings.” Remise en dus delen we ook de matchpunten: 3-3.

Ervaren Dworpse rotten laten zich in de luren leggen

Was dit een einde seizoenwedstrijd voor Dworp 2? Voor de organisatie zeker wel. Toen ze om halftwee borden en stukken wilden opzetten stelden de ‘2 gekken’ vast dat de zaal dubbel geboekt stond. Met als gevolg dat alle vier de wedstrijden, met uitzondering van de eerste ploeg, verhuisden naar een café wat verderop in de straat. Op het gelijkvloers en open voor niet-schakers…

De ontmoeting zelf dan. Serge met zwart op 1 had lange tijd gelijkspel met een dame, twee stukken en een boel pionnen elk. Maar even later verloor onze man een stuk tegen een pion met niet zoveel later verlies tot gevolg. Tegen een 29-jarige tegenstander met 81 partijen op zijn conto en 1782 Elo is dit wel een heel zwakke prestatie. 1-0 achter.

Eric met zwart op 3 speelde tegen een kereltje van 13 en kreeg een grand prix attack van het Siciliaans tegen. In plaats van te rokeren, speelde ik op de 15de zet… Ke7? en kwam verloren te staan. Wit koos niet de beste voortzetting en via enkele nauwkeurige zetten wist ik het ergste te voorkomen. Een witte toren, ondersteund door een pion op e6 drong de zwarte stelling binnen via veld f7. Ik moest deze pion absoluut slaan (…Kxe6) en niet Ke8 spelen. Had wit dan een paard op b5 geofferd dan waren zijn beide torens binnengedrongen op de zevende rij. Via een matdreiging of loperwinst even later in de partij, diende wit de torens te ruilen met verlies van de pluspion. Het resultaat was een gelijkstaand lopereindspel met elk vier pionnen. Ik probeerde dit nog twintig zetten te winnen, maar het was en bleef remise. Ook volgens de computer. Teleurstellend. 0,5-1,5 achter.

Bernard met wit op 2 name het op tegen een Oekraïner met 1910 Elo, de sterkste speler van het team. Met een pionoffer zette hij Bernard met de zware stukken onder druk. Op een bepaald moment stond wit zeker verloren maar onze man vond telkens een schwindel (zijn woorden) en kon zich met kunst- en vliegwerk staande houden. En ineens… mat in twee voor Bernard! Dg7 ondersteund door een witte (gepende) toren op g3. Na de partij bleek dat Bernard de laatste vijf zetten zo nauwkeurig had gespeeld dat hij voor de blunder van zwart toch duidelijk beter stond. Beter gespeeld dan hijzelf dacht!  De bordjes hangen weer gelijk. 1,5-1,5.

Eddy met wit op bord 4 gaf een tegenstander van ongeveer gelijke kracht partij. Ze vlogen er beiden in, met spel op de twee vleugels. Geleidelijk kwam zwart echter toch in het voordeel. Beiden slaagden erin een vrijpion van de tegenstander onschadelijk te maken maar wit schoot er een pion bij in. Even leek Eddy opnieuw in de partij te komen, maar uiteindelijk moest hij toch de duimen leggen. Jammer. 2,5-1,5 verlies.

Jeugdploeg (plus Peter) andermaal aan het feest

De ontmoeting begon met een forfaitoverwinning voor Sander op bord 4 met wit. Natuurlijk niet aangekondigd. Voor onze man werd het een lange namiddag maar we staan wel meteen 0-1 voor.

Mathias met wit op 2 maakte korte metten met zijn tegenstander. Deze had met zijn negende zet (…Dd7) zijn loper op e6 ingesloten en na d4! van wit staat de loper op c5 aangevallen en dreigde er ook d5 met aanval op zowel Pc6 als Le6. Wit besloot dan maar een stuk tegen twee pionnen te offeren (op h3), terwijl ook nog de loper op c5 bleef instaan. En even later gaf hij nog een stuk weg.  Drie stukken verloren tegen drie pionnen… 2-0 voor Dworp. Ook voor Mathias een lange namiddag.

Peter met zwart op 1 kreeg een ongeveer gelijkwaardige tegenstander voorgeschoteld. Hij won wel al snel een pionnetje. In een eindspel met elk een dame, een toren en een loper had zwart het initiatief. Op een bepaald moment dacht de tegenstander ten onrechte dat hij mat ging en hij gaf op! Eigenlijk stond hij alleen maar heel slecht. 3-0 voor Dworp.

Jules met zwart op bord 3 ten slotte speelde tegen een tegenstander met bijna 1700 Elo. Hij verloor twee pionnen maar bleef doorvechten en won uiteindelijk een pion terug. De remise was wel nog altijd ver weg. De laatste tijd blijft Jules geconcentreerd. Ook bij lange partijen en ook al staan ze ongunstig. Een verheugende vaststelling! En jawel, hij maakte remise. Met de enige overgebleven pion op de a-lijn kon wit niet meer winnen. Dworp 3 wint met 3,5-0,5.

Naspel

Met nog één ronde te gaan staat Dworp 1 zesde in de stand. Van die plaats zijn we minstens al zeker. Vierde worden, zit er nog in maar dan moeten we wel van Boitsfort winnen in de laatste ronde. Op papier is dat team wel sterker, met in ronde 10 een gemiddelde van liefst 2043 Elo en drie plus 2100-spelers. Dworp 1 heeft nu officieel de ‘meest vaste’ ploeg van de reeks met amper negen opgestelde spelers, voor degradant EDC (10) en kampioen Brussels (10). Amper de helft van de ploegen -6 van de 12- heeft minstens één speler die alle ronden van de partij was.

Europchess kan het record van Brasschaat -opstellen van het hoogste aantal verschillende spelers in één seizoen- nog evenaren. Met 26 spelers hebben ze er nog twee te gaan.

Onverwacht is Brussels in deze reeks al een ronde voor het einde kampioen. Concurrent Wavre boorde zichzelf een spannende titelmatch in de laatste ronde door de neus na een nederlaag op verplaatsing tegen Europchess. Die ploeg schoot allicht in paniek nadat ze op het laatste moment een blik op de rangschikking wierp. Ze pakten vervolgens uit met hun sterkste opstelling van het seizoen. Europchess en Wavre schoven duchtig met de bordvolgorde, maar Wavre was wel nog favoriet. Het heeft niet mogen zijn. Ook in de laatste ronde mag Opwijk zich aan een versterkt Europchess verwachten. Wetteren, elfde in de rangschikking, speelt immers tegen het al veroordeelde EDC. Als Europchess verliest van Opwijk, kan Wetteren mits winst nog over Europchess wippen.

En in vierde afdeling doet Dworp 2 ondanks de nederlaag in het klassement toch een goede zaak. Op bordpunten wint het team een plaats. We staan nu vijfde. De titelstrijd in deze reeks is ondertussen ongemeen spannend met drie ploegen met 17 matchpunten. Op basis van bordpunten staat Anderlues er wel het beste voor.

Met nog één ronde te gaan, prijkt Dworp 3 met 12 punten uit 9 matchen zowaar op een fraaie tweede plaats. Onze jeugdploeg heeft drie bordpunten meer dan Europchess 4 en een 2,5-1,5 overwinning in de laatste ronde tegen het laag geklasseerde Leuven 9 volstaat om deze plaats te behouden. Namur 4 met 14 matchpunten en 4 bordpunten meer dan Dworp 3 wordt kampioen. Proficiat aan onze youngsters die een schitterende zilveren medaille binnenrijven!

Op het individuele vlak blijft Eddy, ondanks een eerste nederlaag, aan de leiding voor de prijs van de inzet met 7/10 en een tpr van 1917. Kjell zit hem met zijn vlotte overwinning in deze ronde wel op de hielen en heeft 6,5/10 (tpr 2032). Ook Tom en Serge op respectievelijk bord 1 van de eerste en bord 1 van de tweede ploeg draaien met 6/10 goed mee. De tpr van Tom is wel 2050, die van Serge 1994.

Afspraak over drie weken voor alweer de laatste IC-ronde van dit seizoen. Waardig afsluiten doen we in het vertrouwde Essenbeek, hopelijk met vele klinkende overwinningen. Tot dan!

Wisselen van bordvolgorde. Ja dat is goed. Het maakt het interessant en verrassend. Om het de teamcaptains en de boekhouders makkelijker te maken, zou ik de beperking erop laten vallen. De speler van bord één mag op zes spelen en omgekeerd. Er is wel een goed systeem nodig om de opstellingen vooraf uit te wisselen.

Toewijzen van X aantal vaste spelers (titularissen) aan een ploeg. Ja ook goed, in combinatie met de regel dat een niet-titularis maar maximaal Y Elo mag hebben voor een reeks.

Om competitievervalsing te verminderen zou het goed zijn dat wie tijdens een seizoen al driemaal in een afdeling speelde niet meer in een lagere afdeling mag meedoen. Algemene forfaits van teams vallen doorgaans in de tweede seizoenshelft. Heel wat ploegen zijn dan al gered. Om te vermijden dat spelers van al geredde ploegen een handje gaan helpen in een lagere afdeling kan een ‘driemaal’ regel helpen.

De twee vorige rondes kreeg ons topteam een pak rammel. De tegenstand was duidelijk te sterk. In deze negende ronde gingen we op bezoek bij het nog in puntennood verkerende Wetteren. Om 200% zekerheid te hebben over het behoud hebben we nog een matchpuntje nodig. In principe mocht dat geen probleem zijn, Wetteren is een staartploeg. Maar…in tweede afdeling geeft Mons algemeen ploegforfait. Daardoor hoefde de tweede ploeg van Wetteren deze zondag niet te spelen. Voor zover reglementair toegelaten konden ze dus hun derde team versterken. Dat dit competitievervalsing is, hoeft geen betoog. Het gevolg was dat ploeg 1 met gemengde gevoelens naar Oost-Vlaanderen trok.

Dworp 2 kan ondanks de mooie overwinning in de vorige ronde de puntjes nog steeds goed gebruiken. Kwestie van het degradatiespook zover mogelijk af te houden. Tegen Leuven Centraal nummerke zes is het moeilijk om wat dan ook te voorspellen. Deze club stelt immers niet minder dan 17 (!) ploegen op in de nationale interclubs.

Ten slotte speelt team 3 zonder veel druk voor een mooie ereplaats. Kunnen onze youngsters (meestal toch) voor de derde opeenvolgende keer een overwinning binnenrijven? Met de allerbeste voornemens ging het richting Waver.

Glansprestatie tegen een versterkt Wetteren

Wat we voor deze ontmoeting vreesden, bleek bij het binnenkomen van het lokaal in Wetteren realiteit. Vijf van de zes tegenstanders speelden meer in de tweede dan in de derde ploeg. In de 48 partijen die Wetteren gedurende acht rondes afwerkte, speelde het maar elf partijen in de opstelling van vorige zondag. Als de interclubs de Nederlandse regels zouden volgen, mochten vijf van de zes Wetterse spelers niet meedoen…

Het eerste halfje viel op bord 3 bij Diederik met zwart. Beide spelers kenden de opening en het daaruit voortvloeiende spelverloop zeer goed. Dat resulteerde na een beperkt aantal zetten in een vlakke stelling. Verder doen, impliceerde nog enkele uren ‘knoeften’. Daar had geen van beiden zin in en dus vapeten ze de vredespijp.

Daarna was het de beurt aan Frank op bord 4 met wit. Helaas moest onze man zijn koning omleggen. Gewoontegetrouw kwam Frank goed uit de opening. Hij stond ietsje beter maar vergooide toen het volle punt door een blunder. Jammer maar we staan 0,5-1,5 achter.

De bordjes hingen snel terug in evenwicht na winst op bord 2. Daar zat ik (Geert) met wit en mijn tegenstander opende Hollands. Tegenwoordig nog zelden gezien. De Wetterenaar ging onnauwkeurig verder al was er toch ook weer niet al te veel aan de hand. Maar nadat ik een pion offerde/blunderde ontplofte de stelling en kreeg het witte loperpaar ruim baan. Compensatie à volonté en bovendien recupereerde ik de offerpion snel. In relatieve tijdnood verliep het spel steeds nerveuzer. De zwartspeler verloor als eerste zijn koelbloedigheid en ging in de finale fase zwaar onderuit. Oeftie! 1,5-1,5.

Daarna volgde remise op bord 5. Kjell met de zwarte stukken dacht een meesterzet te doen (zie diagram).  Zwart offert met 1… Pxd4. Het plan is om na 2. Pxd4 te vervolgen met 2… Lxc5 3. Le3 (Pe2 is nog sterker) Lxd4 4. Lxd4 Le6 en ogenschijnlijk wint zwart het stuk terug met twee pionnen winst. “Ik dacht geniaal”, aldus Kjell. “Alleen het werkt niet wegens 5. Dg3! en wit dreigt mat.” Dat kan voorkomen worden maar dan is zwart wel een stuk kwijt. Gelukkig zag de witspeler het niet en verzandde de partij in een interessant eindspel waarin Kjell een kwaliteit minder had maar wel een actieve vrijpion en het loperpaar. Dat bleek voldoende compensatie. Remise en 2-2.

Wat meer geluk in een verloren stelling hadden we op bord 1 bij Tom met zwart. Tom aan het woord: “Het wordt eentonig. Gebrekkige openingskennis verplicht me om onredelijk lang na te denken -hoewel ik me daar goed bij voel. Duidelijk was nochtans dat wit de stelling tot zet 14 veel beter in de vingers had dan ik en zelfs ‘in hogere zin’ -zoals we dat vroeger al eens noemden- gewonnen stond. Tegenwoordig heet dat ‘+3.0’ evaluatie door de computer terwijl het materieel gelijk staat. Dus knokken maar. Ingewikkeld was het alleszins. De klok tikt en tijdnood is slecht voor de tikkers maar plezant en spannend. Op de 20ste zet offert wit pardoes een kwaliteit. Dat had ik niet zien aankomen. En de computer gaat akkoord dat hij iets veel griezeliger, sterker en nog complexer had kunnen spelen door met d5! het centrum op te blazen. Mijn koning staat immers nog half in ‘zijnen blote’ op e8. Ik had dat achter het bord gezien en had een antwoord klaar. Een fout antwoord zo blijkt, maar te ingewikkeld om achter het bord te vinden. Dat zal mijn tegenstander ook gedacht hebben. Zijn kwaliteitsoffer is wat minder goed hoewel hij nog beter staat. Even later mispakt hij zich waardoor ik op d5 een pion kan slaan. Het beeld trekt heel erg op wat Kjell even daarvoor op zijn dak kreeg. Wie zei daar dat ik altijd droge stellingen heb? In de stelling van diagram 2 speelt wit 25. Pb6. Ik vermoed dat hij de pion op d5 met opzet liet slaan om deze tegenzet te kunnen plaatsen. Maar het pakt niet!  25… Dd4+ 26. Le3 Te8! 27. Lxd4 Txe1 28. Txe1 cxd4 en om gelijk spel te houden moet wit nu 29. Ta1! spelen.  Reken het maar uit achter het bord met nog luttele minuten op de klok, pfff. Wit speelt dit dus niet maar trekt zijn paard terug (29. Pc4) en daarna is het hard knokken om het met een pion achter op remise te houden. Dat lukte uiteindelijk niet, mijn extra pion was genoeg voor een vol punt.” We komen voor: 2-3.

De beslissing over matchwinst of gelijkspel valt dus aan bord 6 waar Yentl met zwart niet echt denderend uit de opening komt (lees: hij staat allicht verloren). Maar Yentl knokt als geen ander en weet de zaak recht te trekken. In het eindspel heeft hij zelfs een loper tegen twee pionnen. Jammer genoeg is één pion ver opgerukt en moet onze man een eeuwig schaak voor lief nemen. Een mooie partij en een billijke puntendeling waardoor we de ontmoeting tegen een sterk versterkt Wetteren 3 winnen! 2,5-3,5 einduitslag. Dat zal steken bij de thuisploeg haha.

Bezoekers nemen punten mee naar Essenbeek

Op papier is de ontmoeting tegen Leuven Centraal 6 tamelijk evenwichtig. Dworp is duidelijk sterker op bord 1 en Leuven op bord 3. De tegenstander van Serge met zwart op één, is 16, 1836 internationale Elo en dit jaar nog niet verloren. Wel vooral veel remises. Een hardnekkige tegenstander dus. En inderdaad, hij slaagt erin af te wikkelen naar een gelijk eindspel met elk nog enkele pionnen en ongelijke lopers. Een teleurstellende remise.

Bernard deed het beter. Zijn tegenstander van 1806 Elo beleeft een moeilijk jaar. Bernard slaagt erin een belangrijke pion te winnen en wanneer hij even later ook de kwaliteit verovert, beseft zwart dat hij in deze partij geen eer meer kan halen. Een goede overwinning en 0,5-1,5 voor ons.

En wat te zeggen van de tegenstander van Eric, bord 3 met zwart? 13 jaar en op een jaar tijd een Elo-terugval van 1916 internationaal naar 1788. Dat verwacht je niet van een jeugdspeler. Op de 10de zet speelt Eric Lb4 (pent het paard op c3), wit riposteert met Pg-e2. Ik rokeer kort maar tot mijn verbazing zegt de computer dat ik Pf6-d7 had moeten doen. De dame op a4 komt in de knoei na.. Pc5 en gaat eraf in ruil voor twee lichte stukken. Overzien. En opnieuw overzie ik winst op zet 18: wit slaat een pion op b7 en dan wint gewoon Ta7 gevolgd door Pf6-Pd7 en de witte dame op b6 moet zich opofferen tegen de toren op a7; ik overzag dat Dc5 onmogelijk was daar Pd7 dit veld controleert (!). In hoge tijdnood speel ik uiteindelijk op increment maar gelukkig kan ik het eindspel D+3 pionnen tegen D+2 pionnen remise houden. Mijn tegenstander biedt zelf remise aan. Over het laatste deel van de partij was ik wel tevreden. 1-2 voor Dworp.

Ondertussen speelden Eddy, wit op 4, en zijn opponent een gestroomlijnde partij met misschien enig voordeel voor wit. Het witte paard is iets sterker dan de loper op b7 die naar zijn eigen pion op e4 staart. Ook de dames staan nog op het bord. Wit wint een pion en volgens Serge had Eddy toen behoorlijke winstkansen. Toch eindigde de partij in remise: zwart verdedigde zich goed. Zo halen we ook de winst binnen: 1,5-2,5.

Ruime overwinning na rondje nagelbijten

Wavre speelde met een heel jonge en onervaren ploeg. Op bord 1 zat er een kind van negen (geboren in 2017). Gek genoeg was hij met 63 partijen de meest ervaren speler van de ploeg.

Jules met wit op 4 schotelde zijn tegenstander een valletje voor in een opening die hij goed kent. De partij was afgelopen in minder dan 20 minuten! 0-1 voor Dworp.

Johan met wit op 2 probeert lange tijd een aanval op de damevleugel te ontwikkelen maar raakte er uiteindelijk niet door. Een correcte remise en 0,5-1,5 voor Dworp.

Peter met zwart op bord 1 werd door zijn jeugdige tegenstander helemaal weggespeeld. Hij kon werkelijk op alle mogelijke manieren de buit binnenhalen maar begon ineens zetten te herhalen. Hoewel het geen drievoudige herhaling was, probeerde Peter dan maar een remiseaanbod. De evaluatie bedroeg op dat moment +3,4 voor wit. De Wavrenaar herhaalde de zet nog gauw opnieuw en ging vervolgens onmiddellijk akkoord met remise. Wellicht kende hij de regels niet goed. Een benauwende ontsnapping voor Peter tegen een jongetje met reeds meer dan 1600 Elo. 1-2 voor ons.

Tot slot maakte ook Jannes het bont met zwart op 3. Hij won al snel een stuk maar in plaats van twee vrijpionnen op de h-lijn onmiddellijk onschadelijk te maken, liet hij zich in op onnodige verwikkelingen. Een partij die eigenlijk veel te lang duurde en aanvoerder Peter nog behoorlijk zenuwachtig maakte. Maar uiteindelijk dus toch een happy-end en een logische 1-3 overwinning. (aantekeningen van Eric op basis van een gesprek met Peter, waarvoor dank)

Naspel

Het goede nieuws is dat Dworp 1 nu helemaal zeker is van het behoud in derde. Voor wie er nog mocht aan twijfelen. Theoretisch kunnen we nog derde worden, maar het kan ook plaats 4,5, 6,7 of 8 worden. Na 9 ronden staan we nu vijfde met slechts 48% van de bordpunten, dat wil zeggen een bordpuntje onder de helft.  Waar hebben we dat laten liggen? Kunnen we nog wel goedmaken.

Wat verder opvalt, is dat het klassement bijna volledig de eigen gemiddelde Elo-ranking van de ploegen volgt.  Alleen Dworp staat een trapje hoger, vijfde in plaats van zesde volgens Elo. Ook leider Brussels is volgens Elo maar de tweede sterkste ploeg. Waver -dat we een matchpunt afsnoepten- heeft de hoogste gemiddelde Elo van de reeks en staat ‘maar’ tweede.  De plaats in de rangschikking van alle andere teams is volgens de sterktelijst. Waver heeft wel meer bordpunten dan Brussels. Verder blijft Europchess met 25 verschillende spelers in the running om het record van Brasschaat (28 opgestelde spelers) te verbeteren. En EDC lijkt met nul matchpunten veroordeeld tot degradatie. Al kan het mathematisch nog wel. Europchess en Wetteren hebben immers nog maar drie matchpunten terwijl er nog vier te verdienen zijn. Ontloopt Wetteren de degradatie ten koste van Europchess dan is dat meer dan verdiend. Qua Elo hadden ze de tweede hoogste tegenstand van de reeks terwijl Europchess amper de tiende sterkste tegenstand voorgeschoteld kreeg.

Dworp 2 staat dankzij zijn tweede overwinning op rij nu gedeeld vierde tot zesde met tien matchpunten uit 9 wedstrijden. Op bordpunten staan we wel zesde. Dat moet voldoende zijn om ook volgend jaar een team in vierde afdeling te kunnen opstellen.

Dworp 3 ten slotte heeft na een derde opeenvolgende overwinning tien matchpunten uit 8 ontmoetingen (en één bye). Daarmee staat de ploeg gedeeld derde/vierde. Leider is Namur 4 met 12 matchpunten maar wel vijf bordpunten meer dan Dworp 3. Over twee weken zakken ploegen twee en drie af naar 2 Fous du Diogène. Dworp 1 trekt naar ‘Aantwaarpe’ om Borgerhout partij te geven.

Individueel behoudt Eddy zijn toppositie met 7/9 en een tpr van 1989 maar Serge op bord 1 van team 2 zit hem met 6/9 (tpr 2062) min of meer op de hielen. Ook mooi zijn de scores van Tom en Kjell met 5,5/9 en een tpr van respectievelijk 2062 en 1967.

Nadat we vorige ronde te gast waren in Ukkel en een driedubbele confrontatie met Brussels uitvochten, ontvingen we deze zondag drie teams van Elsene, één van de grotere clubs uit de hoofdstad. Alweer een soortement derby dus. Voor ploeg 1 was het zaak om de zware nederlaag van 8 februari door te spoelen. Geen sinecure. Ixelles 2 stond voor aanvang een matchpunt achter Dworp 1 maar wel met meer bordpunten. Ook hun opstelling was tot nu toe sterker dan de onze (1975 tegenover 1958 Elo). Het eerste team strijdt nog voor een mooie ereplaats. Om dat te bereiken, moesten we evenwel eerst voorbij het sterke zestal uit Elsene geraken. Wait and see, zei de blinde.

Dworp 2 nam het op tegen de zesde ploeg van Elsene. Zij hadden, net zoals wij, zes matchpunten uit zeven ontmoetingen gepuurd. De Brusselaars hadden wel 1,5 bordpunt meer. Een belangrijk duel tegen een gelijkwaardige tegenstander dus. Inzet: het degradatiespook een doodschop verkopen.

Uitslagen voorspellen voor het piepjonge (plus Peter) Dworp 3 is moeilijk. In deze vijfde afdeling steekt geen enkele ploeg er werkelijk met kop en schouders bovenuit. Het team van Ixelles stond voor deze ronde gedeeld vierde tot zesde terwijl onze jeugdspelers de achtste plek innemen.

Eerste team slikt nieuwe nederlaag

Elsene 2 zakte naar ’t Oud Kasteel af met op de borden 5 (1844 Elo) en 6 (1745 Elo) spelers die ze niet eerder hadden opgesteld. Daarmee was deze ploeg net zoals vorige ronde zwakker dan de eerste zes speeldagen -1985 tegenover 1916 afgelopen zondag. Op papier toch want Elo’s zeggen niet alles, zoals we al snel zouden ondervinden.

Want helaas pindakaas, we begonnen met een nul op bord 3. Daar voerde Diederik de witte stukken aan tegen een speler die hem naar eigen zeggen voor de partij niet zo goed ligt. Onze man had duidelijk zijn dagje niet en slaapwandelde als het ware naar een nederlaag. De opening haspelde Diederik in recordtempo af en na een slechte zet kreeg de zwartspeler een uitstekende stelling: drie stukken tegen een dame en vele dreigingen. Dat was niet te houden en dus 0-1.

Heel anders was het spelbeeld op bord 4 waar Frank met zwart zeer goed uit de opening kwam. We laten het hem zelf uitleggen: “Het was een boeiende en complexe partij op het scherp van de snee. Mijn jeugdige tegenstander -slechts 14 jaar en al een FIDE-rating van 1955, ik voorspel hem een grote toekomst- werd in de opening overklast door mijn gedegen openingstheoretische kennis van een van mijn lijfvarianten. Op de 26ste zet verzuim ik echter om groot voordeel te halen en kom dan geforceerd in een eindspel waarin ik een toren en twee lichte stukken heb voor zijn dame. Ik had dit nog op zijn minst moeten kunnen houden, maar wanneer ik op de 33ste zet in de fout ga verlies ik een stuk en van dan af aan was het vechten tegen de bierkaai.” En dus 0-2 voor Elsene.

Stelling na 26ste zet van wit:

Na 26… Lb4 heeft zwart groot voordeel. De zet van Frank, 26… Lf4, doet zijn voordeel jammer genoeg smelten als sneeuw voor de zon na het mooie 27. Pc5!

Dat zag er niet goed uit. Temeer daar de stellingen op de resterende borden ook niet bepaald veelbelovend oogden voor de Dworpenaren.

Een halfje kwam er wel bij op bord 2 waar ik (Geert) met zwart speelde. Een partijtje zonder veel geschiedenis. Zwart zette de opening passief op -dacht dat het zo moest haha. Daardoor kwam de witspeler lichtjes in het voordeel. Ondanks veel tijdverbruik zette hij zijn zaakjes echter toch niet optimaal voort. Omwille van de doorgaans zenuwslopende race tegen de klok stelde wit remise voor. Op dat moment was de stelling vrijwel gelijk. Mijn zelfvertrouwen is momenteel niet heel groot en dus aanvaardde ik het aanbod. Waarmee ik zelf maar half tevreden ben maar goed. Remise en 0,5-2,5.

Ook Tom op 1 met wit blaakte niet bepaald van zelfvertrouwen na een nederlaag in het clubkampioenschap van Dendermonde op vrijdag. Op zondag verdedigt hij echter de kleuren van Dworp en dan kan een mens al wat meer nietwaar. Tegenstander van dienst was een erg sympathieke jonge Elsenaar die erg graag wou winnen. Tom aan het woord: “Zwart speelde scherp aanvallend met een pionnenstorm op mijn koning, ondersteund door een snelle uitval met de dame. Ik moest heel secuur verdedigen om er met een plus uit te geraken.” En inderdaad, met een nauwkeurigheid van 92% en een eindstelling die volgens de software volkomen gelijk stond, was dit een degelijke partij. Al mopperde ons topbord wel over een gemiste kans op zet 23. “Daar had ik beter mijn eerste gedacht gevolgd, dan stond het +2 in plaats van ‘de subtiele’ uit te hangen om ruimtevoordeel op de damevleugel te boeken,” dixit Tom. Ook hier remise dus. 1-3.

Dat betekende met andere woorden dat de borden 5 en 6 allebei het volle pond zouden moeten scoren om nog een gelijkspel en dus een matchpunt aan deze ontmoeting over te houden. Een zware opgave, ook al omdat beide stellingen min of meer in evenwicht waren.

Yentl met zwart op bord 6 bouwde de partij zeer goed thematisch op, een hoofdvariant volgens gezonde principes in opening en middenspel. Hij had wat positioneel en ruimtevoordeel. Dat mondde uiteindelijk uit in een eindspel van loper (Yentl) tegen paard en elk een even groot nest pionnen. Zwart stond zeker beter maar hoe moest dit verder? Niet evident om het achter het bord te vinden. De software wees, zoals zo vaak, de weg. Achteraf… Zwart miste inderdaad een kans om de witte koning naar de rand van het bord te verdringen waardoor hij vervolgens met zijn eigen koning pionnetjes kon meepikken. Dat had winst opgeleverd. In de praktijk mondde het eindspel uit in remise. Waarmee we de ontmoeting tegen Elsene dus verliezen. 1,5-3,5.

Inmiddels knokte Kjell op bord 5 met wit moedig verder. In het middenspel ontsnapte hij twee zetten na elkaar aan een probleem-achtige combinatie. Geen van beiden zag het. De combinatie zou meteen winnend geweest zijn voor zwart die er netto een volle toren voordeel had kunnen uithalen. Uiteindelijk mondde het ook hier uit in een zeer moeilijk paardeneindspel. Het gespring van die beesten uitrekenen is achter het bord een fantastisch zware opgave. Zeker omdat elk tempo kan beslissen over winst of verlies. Dat maakt het nog eens extra zenuwslopend. Kjell speelde het goed, won een pion maar helaas kon zwart sneller een doorbraak forceren en een pion tot dame promoveren. Aan inzet ontbrak het niet. Het heeft helaas net niet mogen zijn, we verliezen met 1,5-4,5.

Tweede ploeg knokt zich naar de overwinning

Alex was de invaller van dienst op bord 2 met zwart. In het begin zat er wat roest op de machine. Onze man verloor tamelijk snel twee en later zelfs drie pionnen. Maar inmiddels had Alex ook tegenspel bekomen. De tegenstander consolideerde zijn stelling te passief en werd daarvoor afgestraft. Uiteindelijk won zwart alle pionnen (!) terug. De partij verzandde in een eindspel met ongelijke lopers dat duidelijk remise was. Eind goed, al goed.

Serge met wit op het eerste bord drong zijn tegenstander helemaal terug, won een pion op a5 en later nog eentje op d5 door middel van een lichte combinatie. Dat het dan snel afgelopen is spreekt vanzelf. We staan voor: 1,5-0,5.

Eric speelde met wit op 3 tegen een 50-jarige met 1656 Belgische en 1908 internationale Elo, zijn laatste partijen dateerden wel van 1998! Hoe dat kan valt moeilijk te begrijpen. De partij ging lange tijd gelijk op, maar ik (Eric) had zeker kort moeten rokeren in plaats van een schaak met het paard op d3 toe te laten. Ik meende een sterke variant voor zwart te zien die er eigenlijk niet was. Op de 24ste zet kwam ik terug in de match. Toen Pe4xLd6 doen had zelfs voordeel opgeleverd. Een tactische blunder kostte uiteindelijk twee pionnen. Zwart kreeg twee verbonden vrijpionnen op de damevleugel (c5 en b4) maar blunderde dan. Wit kon de torens ruilen op d7 en met de loper vervolgens een pion op f7 slaan. Zo kon wit de twee vrijpionnen controleren wat met ongelijke lopers snel op remise uitdraaide. Oef! 2-1 voor Dworp.

En Eddy dan, ook een historie met 2 pionnen? Jawel. In de opening had hij op 4 met zwart zeker voordeel; de hele witte koningsvleugel was onontwikkeld. Maar dit was tijdelijk en geen één, later twee, pionnen waard. Eddy had wel actievere torens en slaagde erin de witte vrijpion op de a-lijn te blokkeren en uiteindelijk te veroveren. Vervolgens ontstond een eindspel met elk één toren waarin wit vier en Eddy drie pionnen had op de koningsvleugel. Vier tegen drie werd drie tegen twee en twee tegen één. Inmiddels was ook de laatste toren geruild en speelde het thema oppositie. Wit geraakte er niet door. Goed “gekeept” door Eddy!

Zonder twijfel zal deze match tussen Dworp 2 en het zesde team van Elsene de geschiedenis ingaan als de saga van de twee pionnen! Lang werd gevreesd voor een 1,5-2,5 nederlaag maar dankzij de hardnekkige verdediging van twee anciens van de club werd het integendeel een 2,5-1,5-overwinning. Top!

Youngsters verpletteren tegenstander en rukken op

Op bord 2 van Dworp 3 kreeg Jules, met zwart een speler van bijna 1600 Elo voorgeschoteld. De witspeler drong tijdelijk met zware stukken -dame en toren- binnen op de zevende rij, maar had ondertussen wel een stuk tegen een pion moeten inleveren. Hoewel het nog redelijk lang duurde haalde Jules vlot het eerste punt binnen. 1-0

Net zoals in de vorige ronde speelde Torr met wit op 3 tegen een meisje. Dit keer een Zweedse van 28 jaar zonder Belgische Elo-quotering maar wel met 1723 internationale Elo. De zwartspeelster creëerde een vrijpion maar die werd nooit echt gevaarlijk. Torr haalde een correcte remise binnen. Een goed prestatie. 1,5-0,5 voor de thuisploeg.

De partij van Nathan met zwart op 4 was zeker de meest boeiende van de ontmoeting. Beide spelers grepen elkaar met zware stukken naar de keel. Na verloop van tijd kreeg Nathan wel de overhand. Verderop in de partij rekende de witspeler erop dat Nathan ging terugslaan met een loper. Dat deed hij echter niet en op terugslaan met de dame had de Elsenaar niet gerekend. Onmiddellijke winst! Goed gespeeld en de buit is binnen. 2,5-0,5 voor ons.

De nestor van Dworp 3, zijnde Peter, kreeg met wit op 1 zeker niet de sterkste tekenstander voorgeschoteld. Bij een grootscheepse afruiloperatie schoot zwart er wel een pionnetje bij in. Uiteindelijk ontstond er een eindspel van zes tegen vijf pionnen met elk een paard. Peter werkte de klus technisch bekwaam af. Een fors uitgevallen overwinning derhalve: 3,5-0,5!

Naspel

Dworp 1 heeft de kans gemist om zich in de top van het klassement te handhaven. We zakken verder weg en staan nu op de zesde plek met negen matchpunten uit acht wedstrijden. Met nog drie rondes te gaan, zijn er nog zes matchpunten te verdelen. In theorie kunnen de voorlaatsten, zijnde Wetteren 3 en Europchess 2, ons nog bijbenen. Zij hebben nu drie matchpunten. In de praktijk lijkt dat echter uitgesloten. En volgende ronde nemen we het op tegen Wetteren waar we mits een gelijkspel wiskundig zeker zijn van het behoud. Wel opletten geblazen want het team komt de laatste tijd versterkt voor de dag, aldus de statistieken van Tom. Zondag bedroeg hun ploeggemiddelde 1944 -dat was voordien nog maar één keer gebeurd.

En nog even Tom over de ‘duivenkotreeks’ 3B: “Opwijk, dikke bah!  Tegen ons stellen ze 2068 gemiddeld op en deze ronde tegen Waver 1903. Verder nogal wat triestige ploegen waar het niet plezant spelen is als je de lawine aan wissels ziet. Europchess stelde al 23 spelers op -het record is in handen van Brasschaat met 28 stuks. Ook Wetteren stelde al 21 spelers op, evenals Mons. En verder: Ixelles ICC en Boitsfort 20 spelers. We gaan 3B omdopen naar de duivenkotreeks,” aldus Tom die eraan toevoegt dat Dworp 1 samen met EDC het meest stabiel is met amper 9 opgestelde spelers, gevolgd door de koplopers van Brussels met 10.

Het tweede team van Dworp staat na deze achtste ronde alleen zesde met acht punten uit acht matchen en zette een flinke stap richting behoud. Op de elfde (degradatie)plek staat Brussels 3 met vier punten. Met nog drie matchen te spelen, is er dus nog geen theoretische zekerheid over het behoud maar het zou toch al raar moeten lopen. Zeker als onze jongens knokken zoals ze afgelopen zondag deden. Dat dan in combinatie met een blijkbaar herboren Serge. Hopelijk blijft hij scoren.

Dworp 3 maakt een mooie sprong in het klassement en staan nu vierde met 8 matchpunten uit 7 wedstrijden. De nummer één, Europchess 4, heeft 11 matchpunten. Er zijn nog zes matchpunten te verdelen. Drie ronden voor het einde kan Dworp 3 dus nog kampioen spelen. Dat op zich is al een knappe prestatie en tekenend voor de flinke progressie die onze jeugdspelers Jules, Nathan en Torr de laatste tijd maken. Mooi zo.

Individueel blijft Eddy het mooie weer maken met 6,5/8 en een tpr van 2020. Serge op bord 1 van team 2 nadert echter met rasse schreden. Hij startte het IC-seizoen in mineur met een nul maar rijgt de punten tegenwoordig aan elkaar: 5,5/8 en een tpr van 2096. Kjell met 5/8, tpr 1976 vervolledigt het podium. Bij de youngsters heeft Torr 4/5, tpr 1747 en Nathan 3/4 en een tpr van 1771. Knap hoor!

Afgelopen zondag stond voor de drie ploegen van Dworp een korte verplaatsing naar Ukkel op het programma. In drie verschillende afdelingen gaven we het lokale Brussels partij. Er waren wat afwezigen en dat zorgde hier en daar voor een herschikking in de teams. Voor Dworp 1 betekende het zelfs een complete make-over maar die was wel vooral door tactische overwegingen ingegeven. Uitgangspunt is de vaststelling dat dit Brussels -met het maximum der matchpunten aan de leiding in 3b- te sterk is. Door wat berekend te gokken met de opstelling hoopten we toch nog op een matchpuntje. Dat op zich zou al een stunt van jewelste zijn. Al bij al waren de verwachtingen niet al te hoog gespannen.

Dworp 2 voelde met vijf matchpunten de hete adem van vier ploegen met vier matchpunten in de nek. Brussels dat ondermaats presteert, staat op de elfde plek met slechts twee matchpunten. Zeker niet verliezen was dus de boodschap.

Voor onze jeugdploeg Dworp 3 -voor de gelegenheid versterkt met vader Jelle die zijn interclubdebuut maakte- staat spelplezier natuurlijk centraal. Uiteraard geldt dat voor alle duidelijkheid ook voor de twee andere teams.

Eerste ploeg van Dworp krijgt flinke pandoering

De thuisploeg was niet helemaal op haar sterkst opgekomen maar haalde toch nog een respectabel IC Elo-gemiddelde (2061), ruim 100 punten meer dan Dworp 1 (1939).

Het begon goed. Ik (Geert) voor de gelegenheid op bord 1 met zwart behaalde al snel een vlotte remise tegen een Elogewijs veel sterkere -én veel jongere- tegenstander. Straffer nog, de eindstelling gaf zelfs +1,2 voor mij. Tot zover de softwarelogica. Wel slechts 19 zetten gespeeld, te weinig om te kunnen blunderen haha. Alleszins een opsteker na al mijn (interclub-)geknoei van de voorbije maanden.

Daarmee eindigde het goede nieuws helaas. Dat had niet zo hoeven te zijn. Op 6 stond Yentl met wit immers uitstekend. Twee pionnen meer en een vlotte stelling die normaliter in een vol punt moest uitmonden. Computer says plus 7! Helaas hield de zwartspeler Yentl flink aan het lijntje en dat leidde tot een ongelukkige zet met stukverlies tot gevolg. Doodjammer maar het punt op bord 6 blijft in Ukkel.

Eric had de ondankbare taak om op 3 met zwart te moeten invallen. Geen sinecure voor de voorzitter die al bij al goed zijn streng trok. De veel sterkere thuisspeler (Roland Leemans, Elo 2052) geraakte eigenlijk niet verder dan een gelijke stelling. We laten Eric zelf aan het woord: “Het was een strijd tussen een dubbelfianchetto met wit tegen centrumspel voor zwart. Ik kon een grootscheepse ruil afdwingen en na …Pg4! werden de dames geruild op c5 en verscheen daar een wit paard. Nu moest zwart één van de overgebleven torens op d1 ruilen (…Td8xd1) en door de zwarte configuratie met Tf8, Lf5 en Pg4, kan zwart nu Pxf2! Spelen. Dat bedreigt de toren op d1. Op Kxf2 volgt aftrekschaak met Lf5 en de toren gaat er af en op Tf1 of Td2 ontsnapt het paard naar h3 met schaak. In al deze varianten geeft de computer 0.00. In de partij speelde ik …b6?? Ik overzag dat door torenruil te verzuimen Pd7! mogelijk werd. Met schaak bovendien. Het kwaliteitsverlies noopte tot een spoedige opgave. Zoals hierboven aangegeven mondt de partij bij correct spel uit in een eindspel met beiden een toren en een paard en geen pionzwaktes. Een tamelijk eenvoudige remise. Spijtig.” We staan 2,5-0,5 achter.

Jammer genoeg had Kjell met wit op bord 2 zijn dagje niet tegen een onsympathieke tegenstander -zo zijn er wel meer bij Brussels. Zijn eigen korte commentaar: “Wat een slechte partij. Een paar simpele voortzettingen gemist.” Helaas het is niet anders, we verliezen de match, het is 0,5-3,5.

Met die tussenstand was het zaak om een rampscenario te vermijden. Dat is helaas niet gelukt. Frank op bord 5 met zwart floot een aardig deuntje mee. Wit drukte weliswaar op enkele zwakke pionnen maar daar stond een zeer afgelegen witte dame tegenover. Gaandeweg leek Frank daarvan te kunnen profiteren -zeker na een gedwongen kwaliteitsoffer. Helaas, één slechte torenzet kostte ook hier de partij.

Dan was er nog Tom die op 4 de witte stukken aanvoerde. Ook hij haalde niet zijn normale niveau. Zijn commentaar: “Te weinig concentratie. Opening te slap gespeeld maar zet 20. f3 was wel een goeie. Zwart slaat op f3 en dat was niet het beste. Maar dan had ik met het paard moeten terugnemen. Dat was mijn eerste keuze die ik na (te) lang nadenken toch veranderd heb. Dju toch, anders had ik ietsje voordeel. Daarna heb ik nog wat fouten gemaakt en zwart heeft het op het einde goed afgemaakt.” Uiteindelijk verliest Tom met de tijd. “Dat ik door mijn vlag ga illustreert het gebrek aan concentratie”, voegt onze man eraan toe. Ja… eindstand 5,5-0,5.

Dworp 2 deelt de punten tegen met de tegenstander

Brussels 3 trad met een speler van 1871 Elo op bord 3 versterkt aan tegen onze tweede ploeg. Johan met zwart op 3 trof deze tegenstander. Wit speelde heel actief en zette de aanval in. Uiteindelijk diende Johan materiaal te geven waardoor hij als eerste de vlag moest strijken. 1-0 achter.

Een gelijkaardig scenario ontrolde zich in de partij van Eddy met wit op 4. Ook hier volgde een grootscheepse aanval op de koning, de zwarte stukken in de verdediging stonden niet ideaal. Alhoewel het langer duurde dan verwacht, moest de 76-jarige voorzitter van Brussels onvermijdelijk opgeven. De match staat terug 1-1 gelijk.

Serge met zwart op bord 1 trof een Algerijnse tegenstander (1908 Elo). Deze kon geen enkel initiatief ontwikkelen en met rustig spel won Serge uiteindelijk een pion. Met een zwarte toren op de tweede rij won e3-e2! ook nog een stuk. Goede overwinning van Serge die wij (lees Eric) vooraf op het hart hadden gedrukt zeker geen remise voor te stellen of te accepteren. 1-2 voor Dworp!

Bernard met wit op 2 speelde tegen Walter De Reymaeker. Er ontstond al snel een eindspel met een loper voor wit tegen een zwart paard met elk een boel pionnen. Verdere aantekeningen met dank aan Bernard. In dit licht voordelige eindspel voor wit (+0.5) creëerde onze man met pionnen op g4 en h4 tegenover enkel h6 voor zwart een potentiële vrijpion. Eerst dienden de loper en koning beter gepositioneerd te worden. Daarna h5 en g5 en na slaan door zwart (hxg5) h6! De witte loper gaat vervolgens naar g6 om het paard tegen te houden en de witte pion promoveert. Zwart kan intussen enkele pionnen pakken maar de dame wint toch. In de partij speelde wit veel te snel g5 terwijl de witte vrijpion op g5 niet sterk was. Zwart kreeg de tijd om eigen vrijpionnen op te spelen en won uiteindelijk. Jammer: einduitslag 2-2.

Jeugdigteam wint verdiend en redt Dworpse eer

Dworp 3 speelde in Ukkel tegen Brussels 4 dat met drie vrouwen aantrad; nog nooit meegemaakt. Nathan met wit op bord 2 was goed in vorm. Een loperschaak op b4 beantwoordde hij met Kf1! Aldus weefde wit meteen ook dreigingen in de stelling gebaseerd op Da4 en d4-d5 met penning van het zwarte paard op c6. Zwart kwam zijn problemen niet meer te boven en Nathan won dus op tamelijk indrukwekkende wijze tegen de enige jongeman in de Brusselse ploeg. 0-1 voor Dworp.

In de partij van Torr op 3 werd het hele bord langs beide kanten dichtgeschoven met een gelijkwaardige remise tot gevolg.  0,5-1,5 voor Dworp.

Jules zat op bord 1 achter de zwarte stukken, hij speelde tegen een vrouw uit Mauritius. Of ze danst op de calypso weten wij niet, wel dat ze 1.661 Elo heeft en op de Elolijst ‘woman candidate master‘ achter haar naam heeft staan. Ze kwam een pionnetje voor, maar uiteindelijk wist Jules een lopereindspel te bereiken met elk nog vier pionnen. Ook hier dus remise. Goed gespeeld van Jules en 1-2 voor Dworp.

En hoe zou het vader Jelle vergaan, met wit op bord 4? Tegen een tegenstandster van ongeveer 1.450 Elo beleefde hij zijn vuurdoop in de ploeg. Hij opende zeker goed, maar kwam geleidelijk toch in de problemen. Het toreneinspel met twee zwarte vrijpionnen is normaal gezien verloren. Maar kijk, de witte koning snelde te hulp, Jelle wist zowaar af te wikkelen naar een gelijk pionneneindspel! Zo bezorgt hij Dworp nog de overwinning met 1,5-2,5! Top!

Naspel

Dworp 1 liep in Ukkel de zwaarste nederlaag van het seizoen op. Brussels 1 heeft enkele talentvolle jeugdspelers en alles in huis om te promoveren en met succes in tweede afdeling mee te draaien. Toch geeft de einduitslag de werkelijke krachtsverhouding niet goed weer. Iets in de stijl van 4-2 was correcter geweest. Het Dworpse topteam beleefde een collectieve off-day. Maar goed, beter één keer hard verliezen dan driemaal met de kleinste cijfers zullen we maar zeggen. Er is ook geen man overboord. We staan nu gedeeld vierde-vijfde. In theorie kan de voorlaatste, Europchess, ons nog inhalen maar EDC, de laatste in de stand niet. Echt wel in theorie. In de praktijk is er geen gevaar op degradatie. Mits goede resultaten kunnen we zelfs nog brons pakken. Met slechte resultaten verzeilen we anoniem in het pak. Afgelopen zondag speelden in 3B toch nog vijf andere ploegen met een zwakkere Elo-opstelling dan wij (1922, reële Elo). Wetteren was met 1827 Elo zelfs nog slapper dan EDC (1832) en Europchess (1836). Twee ploegen kwamen sterker op dan onze tegenstander Brussels (1992) namelijk Wavre (2006) en Leuze (2007) -het waren geen Franse IC.

Dworp 2 haalde tegen een versterkt Brussels 3 een billijk resultaat. In het klassement staan we nu op de zesde tot achtste plaats met zes matchpunten. Dat zijn er twee meer dan de 9de en de 10de. Brussels blijft voorlaatste met drie punten.

Dworp 3 beent door de overwinning Brussels bij en heeft nu zes punten uit zes ontmoetingen -beide teams waren al bye. Veel belangrijker dan de stand is het om ervaring op te doen! Als dat lukt met een overwinning, des te beter.

Individueel steekt Eddy er dit seizoen met 6/7 en een tpr van 2080 bovenuit. Ook Kjell behoudt een hoge score met 5/7 en een tpr van 2045. Serge haalt op bord 1 van Dworp 2 4,5/7 en een tpr van 2075. En tot slot: onze youngsters draaien goed mee. Torr heeft 2,5/3 en een tpr van 1771. Nathan haalt 2/3 bij een tpr 1729. De toekomst is verzekerd.

De volgende ronde, op 1 maart, spelen we thuis in Essenbeek tegen drie ploegen van ICC Elsene.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Halfweg de competitie staan de drie ploegen van Dworp behoorlijk goed in het interclubklassement. Vooral team 1 presteert prima. Eerder dan een nieuwe start te nemen is het dus zaak om die lijn na de winterstop door te trekken. Op de agenda deze zondag: Dworp 1 tegen het tweede team van Europchess. Afwachten wie ze nu weer gaan opstellen want tot voor deze ronde hadden de Eurocraten al 19 verschillende spelers in hun tweede ploeg gepompt. Het resultaat is er naar, een voorlaatste plek in de rangschikking. De opstelling van de tegenstander was dus moeilijk te voorspellen maar de inschatting was wel dat een overwinning er dik in zit.

Team 2 dat de puntjes nog steeds goed kan gebruiken, ontving de leider in 4F zijnde de eerste ploeg van Woluwe. Geen wandelingetje in het park met andere woorden. Een matchpunt oogsten, zou al een succes zijn. Daarvoor moeten onze jongens wel hun beste beentje voorzetten.

Ook de derde ploeg nam het zondag in Essenbeek op tegen een team van Europchess. De Eurocraten hebben vier ploegen in competitie, van tweede tot en met vijfde afdeling. Allemaal spelen ze in de kelder, behalve dan de vierde ploeg, de tegenstander van Dworp 3 deze zondag. Dat is een topper en dus waren de verwachtingen niet te hoog gespannen.

Eerste ploeg hakt zwakke tegenstand vakkundig in de pan

Hoewel Europchess 2 in hoge degradatienood verkeert, zakten ze zondag toch met een zwakke ploeg af naar Essenbeek. Goed voor ons, op papier waren de puntjes al binnen. Tussen theorie en praktijk staan echter spelers in de weg en (soms) kleine toevalligheden.

Het begon alleszins goed want co-clubkampioen Pascal -invaller voor de nog met examens worstelende Yentl- had ogenschijnlijk weinig problemen met zijn tegenstander. Met zwart maakte hij er relatief snel gehakt van.

Ook Frank op 4 met zwart maakte het vlot af. Zijn tegenstander behandelde de opening zwak en daarvan maakte onze man optimaal gebruik. De zwarte stelling was van meet af aan superieur en Frank won snel een pion. Die was niet meer tegen te houden en dus 2-0 voor Dworp.

Diederik met wit op bord 3 had een ingewikkelde stelling. Wit had wel duidelijk voordeel met het loperpaar dat de zwarte koningsstelling agressief belaagde. Zwart dacht lang na maar kon toch niet beletten dat Diederik op rooftocht ging op de zevende rij. In een verloren positie ging de man van Europchess finaal door zijn vlag. 3-0 voor Dworp, nog een halfje om de match te winnen.

Dat kwam er snel. Tom op bord 1 met wit speelde een nogal onorthodoxe opening. Hij hield de zaakjes gesloten en netjes onder controle. Tom stond nooit slechter en liet in opkomende tijdnood zelfs een kans op beperkt voordeel liggen. De eindstelling was helemaal gelijk en dus 3,5-0,5. De matchpunten zijn binnen.

Kjell gaf de overwinning meer glans op bord 5 met wit. Zonder problemen nam hij de maat van zijn tegenstander. Met 5/6 is Kjell prima bezig. Houden zo. 4,5-0,5.

Ik zeg het niet graag maar dit seizoen ben ik (Geert) het kneusje. Nochtans kwam ik met zwart op bord 2 goed uit de opening: alles wat je in het Frans kan wensen, was er. In die omstandigheden -en gezien de matchwinst al binnen was- sloeg ik een remisevoorstel rustig af. Jammer maar helaas, met nog luttele minuten op de klok blunderde ik op zet 40 een pion en de partij weg. Europchess mildert tot 4,5-1,5.

Dworp 2 ondergaat het recht van de sterkste

Voor de tweede maal in een thuiswedstrijd dit seizoen kreeg Dworp 2 sterkere tegenstand voorgeschoteld dan het eerste team. Woluwe 1 kwam in vierde klasse met de vier sterkste tegenstanders opzetten.

Serge met wit op bord één nam het op tegen Julien Verbist (Elo 2048). Opnemen is wel veel gezegd. Na minder dan twintig minuten gingen de stukken terug het doosje in. Akkoord, gelijkwaardige tegenstander, maar meer strijdlust ware toch gewenst. Van onze vier spelers had Serge toch de beste winstkansen.

Mo met zwart op het tweede bord had al snel een passieve stelling. Serge dacht op een bepaald moment dat hij mits … Le8 het spel opnieuw kon gelijktrekken. Wat Mo speelde leidde uiteindelijk tot dubbel pionnenverlies. Tegen een speler met 1957 Elo weet je de afloop dan wel. 0,5-1,5 achter.

Bernard met wit op bord drie nam het op tegen routinier Jean-Pierre Haber. Je ziet hem nauwelijks op toernooien, maar hij is wel zeer actief in het Brusselse circuit. 4.045 officiële partijen alstublieft! In een stelling waarin beide partijen tegengesteld rokeerden, maakten de twee spelers jacht op de koning. De mataanval van zwart bleek op de duur efficiënter in deze door Haber heel goed gespeelde partij. 0,5-2,5 achter.

Eddy nam het met wit op bord 4 op tegen een jeugdspeler van 16 jaar met +1900 Elo. Het belette niet dat hij in de eerste fase van de partij toch zowat omvergeblazen werd door Eddy. Totaal onverwacht verloor onze man echter de controle over de partij. Eddy wou er achteraf niet veel over kwijt. Alsnog remise dus, maar zelfs winst had ons geen matchpunt opgeleverd. Uiteindelijk dus een 1-3 nederlaag.

Jammer maar helaas, gelijkspel was binnen handbereik

Volgens Elo trad Europchess niet heel sterk aan tegen Dworp 3. Tegen de verwachting in beloofde het dus toch nog een spannende wedstrijd te worden.

Nathan met wit op bord 3 speelde een opening waar niets mis mee is. Omstreeks zet 15 week hij echter af van het rechte pad, met pionverlies tot gevolg. In een verloren stelling verloor hij ook nog een toren en vader Diederik vond dat hij toch wat onder zijn niveau had gespeeld.

Dat kan zeker niet worden gezegd van onze andere youngster, Torr met zwart op bord 4. Torr speelde een heel goede partij. De stelling was best ingewikkeld en dus is de winst des te meer verdiend! Dworp trekt de stand gelijk, 1-1.

Sander met zwart op het tweede bord kon de goede lijn helaas niet doortrekken. Vanaf de opening kwam hij in zwaar weer terecht en hoewel het nog lang duurde en Sander weerstand bleef bieden, kon hij de bakens niet meer verzetten. 1-2 achter.

En zo hing het van Peter met wit op 1 af of er nog een matchpunt kon gesprokkeld worden. Elogewijs, en dit in tegenstelling tot de andere borden, was hij zeker favoriet. En lange tijd maakte hij die favorietenrol waar. In het etentje achteraf analyseerde hij met zijn telefoon de partij. Hoge plusscores, Ook nog nadat hij onnodig een kwaliteit offerde, zijn pionnen op de damevleugel waren immers veel te sterk. Maar toch, en tegen alle verwachtingen in, slaagde de tegenstander er in de vrijpionnen nog te stoppen. Frustrerend allemaal! Remise slechts, in een partij die altijd moest gewonnen worden. Misschien had Peter de vrijdag voordien al zijn eindspelkunsten opgebruikt in de clubpartij tegen Eric. In verloren stelling wist hij daar nog op mooie wijze remise te halen. Dworp 3 verliest dus alsnog met 1,5-2,5.

Naspel

Het eerste team blijft ook na de winterstop in goeden doen. We klimmen van plek vier naar een fraaie derde plaats in de ranking met 9 matchpunten op 12 en 20,5 bordpunten. Lekker boven onze stand want op Elo-gemiddelde zijn we slechts zesde van de reeks. En toch. Het klinkt gek maar mathematisch zijn we nog niet gered. Desondanks kunnen we er vanuit gaan dat er dit jaar opnieuw een mooie ereplaats inzit. Volgende ronde gaan we wel op verplaatsing tegen de leiders, Brussels 1. Ze hebben nog het maximum van de punten en zijn ook duidelijk sterker. Maar wie weet, misschien zit een stunt erin.

Tussen haakjes: in 3B dikte Europchess de lijst met opgestelde spelers verder aan. Tot nu toe deden er 22 verschillende Eurocraten mee. Het record van Brasschaat (28) komt dichterbij… Ook Borgerhout doet zijn best met 19 spelers. Dat vele spelerswissels niet altijd een nadeel zijn bewijst Waver met 18 stuks en toch stevig tweede. Alleen Dworp 1 slaagde er tot nu toe in hen een matchpuntje af te snoepen.  De laatste ronde speelt leider Brussels tegen Waver.

Dworp 2 heeft nu 5 matchpunten uit 6 ontmoetingen. Dat is middenmoot en drie punten voor de degradatieplaatsen. We hebben echter wel al zowat elke sterke tegenstander gehad, behoud moet dus zeker lukken. Woluwe blijft autoritair leider met 11 op 12 mogelijke matchpunten. Volgende ronde neemt het tweede team het op tegen Brussels 3

Dworp 3 tenslotte staat op de negende plek met 4 match- en 9 bordpunten en zij vergezellen het eerste en tweede team op 8 februari naar Brussels waar ze team 4 van de thuisploeg partij geven.

Individueel blijven Kjell en Eddy met 5/6 het zeer goed doen. Kjell haalt hiermee een tpr van 2140, Eddy 2062. Ook op dreef is Tom die op bord 1 in derde afdeling 4/6 haalt bij een tpr van 2085. Verder volgen Diederik en Serge met 3,5/6 en een tpr van respectievelijk 2046 en 2040. Eén jeugdspeler steekt er dit seizoen mooi bovenuit. Torr heeft nog een maximumscore van 3/3 bij een tpr van 2263. Knap!

De afgelopen weken was basisschool De Bijenkorf in Sint-Gillis-bij-Dendermonde het theater van een bijlessenreeks ‘schaken’. De Dendermondse school biedt een extra leerprikkel aan voor de leerlingen die vlotjes de leerstof verwerken en een extra uitdaging verwelkomen. Juf Lore en zorgcoördinator Leen brachten al de basis van het spel bij, ondergetekende mocht de laatste passen voor zijn rekening nemen als vrijwillig lesgever van dienst.

Concentratie

Waarom schaken voor kinderen van het vijfde en zesde leerjaar? Omdat het werkt. En omdat het uitdagend is, wat pedagogisch gezien nog altijd zwaar onderschat wordt. Schaken dwingt tot nadenken, plannen, geduld hebben, fouten maken (veel fouten), en daar dan verrassend volwassen mee omgaan. Het is concentratie zonder dat het als concentratie aanvoelt. Een bord, wat stukken, en plots zijn er leerlingen die een uur lang muisstil nadenken — ook sommige leerlingen waarvan hun leerkracht me fluisterend toevertrouwde dat ‘stilzitten doorgaans niet hun sterkste kant is’.

Het mooiste moment als lesgever is niet wanneer iemand eindelijk begrijpt hoe je pakweg mat zet met enkel een toren en koning maar wanneer je ziet hoe hun spel scherper wordt.

GM Vladislav Alsov

Als afsluiter van de lessenreeks was er nog een klassieker voorzien: het simultaanpartijtje. In een vlaag van organisatorisch optimisme had ik een Russisch grootmeester uitgenodigd, GM Vladislav Alsov. Die bleek helaas verhinderd — iets met een speciale militaire operatie, een visumprobleem en vermoedelijk ook de stand van Mercurius. Geen probleem, dacht ik. Dan trek ik zelf wel ten strijde. Handschoen opgenomen, mezelf licht overschat.

Stevige bosloop

Wat volgde was geen wandeling in het park, maar eerder een stevige bosloop met tegenwind. De leerlingen maakten het mij knap lastig, en dan vooral de jonge bijen die al eens de weg naar de lokale schaakclub of hun schakende grootvader hadden gevonden. Dat was te merken. Er werd niet zomaar geschoven; er werd gepland, gelokt en af en toe zelfs een volwassen ogend trucje bovengehaald. Op sommige borden volstond mijn intuïtie niet meer en moest ik zelfs weer de stelling beginnen berekenen, wat nooit de bedoeling was geweest van dit pedagogisch initiatief.

Zweten

Er werd gezweet, gezucht, gefronst en hier en daar opgelucht geglimlacht dat de kwelling van de hersenen was afgelopen. En ergens tussen zet vijftien en een verloren pion besefte ik dat dit eigenlijk het perfecte einde was: leerlingen die met zichtbaar plezier alles uit de kast halen, een lesgever die moet zweten om geloofwaardig te blijven, en een reeks die duidelijk gesmaakt werd.

De juffen namen prompt het initiatief om volgend semester elke vrijdag middagschaken aan te bieden als alternatief voor de speeltijd. Een mooiere afsluiter hadden we ons moeilijk kunnen wensen. En GM Alsov? Die is nog steeds welkom volgend jaar.

Na de zware nederlaag tegen Opwijk was het voor team 1 zaak om opnieuw met de overwinning aan te knopen. Dat kon want onze tegenstander, de eerste ploeg van Leuze-en-Hainaut, heeft inhoud zonder echt top te zijn. Predicaat: te pakken. Vooral ook omdat ze doorgaans een flink blik Fransen openschroeven -de eerste zes op hun Elo-lijst zijn zuiderburen! Tom vlooide vooraf uit dat het zondag ook Franse interclub was. Een aantal ‘gastspelers’ zou er dus allicht niet bij zijn. Voor het eerst ook maakten we voluit gebruik van het nieuwe IC-reglement. Na een uitgebreide Whatsapp-discussie opteerde team 1 voor een ‘rationele random’ spelersvolgorde, met Diederik op 1. Afwachten.

Team 2 dat de puntjes nog goed kan gebruiken speelde zondag in Overijse in een gebouw van de Europese Unie tegen Europchess 3. De Eurocratenclub is de IC-competitie rotslecht begonnen met 0 uit 6 maar trad vorige ronde versterkt aan met de Duitser Johannes Bertram (2012 Elo). Daarmee haalden ze in Leuven een gelijkspel binnen. Afwachten wat het tegen ons zou worden.

Een konijnenpootje wipt de hakken over de sloot

Zoals we verwacht hadden, ontbraken bij Leuze de (sterkste) Fransen. Dat was mooi meegenomen maar na een tijdje brokkelde de hoop toch een beetje af. De meeste Dworpenaren stonden niet al te geweldig. Deels hield dat verband met de verre van ideale speelomstandigheden. Het lokaal is prima en de tegenstanders vriendelijk maar het was rillen geblazen ondanks een elektrisch blazerke.

Diederik, bij mijn weten voor het eerst op bord één van team 1, kreeg de sterkste Leuzenaar (‘Leuze die Geuze’ haha) en de enige plus 2000-er voorgeschoteld. Diederik heeft 5 op 5, dat wil zeggen, hij speelde al vijf keer zwart in de IC. Gewoontegetrouw zette hij de partij uiterst scherp op. Nooit was duidelijk of wit zwart nu bij zijn nekvel had of zwart wit. Uiteindelijk kreeg de witspeler toch veruit het beste van het spel. Het leek slechts een kwestie van een paar zetten om een ver vooruitgeschoven vrijpion te verzilveren. Zo dacht ik (Geert) toch en ik was niet alleen. Maar wat bleek? De thuisspeler blunderde zwaar in de ultieme fase. Toch nog 0-1 voor ons. Een onverhoopt punt.

Daarna was het aan Frank, voor de gelegenheid met zwart op drie. We laten het hem zelf vertellen: “In het middenspel dacht ik een redelijk initiatief te hebben met een open f-lijn, waarop ik twee torens en een dame kon richten. Ik dacht iets beter te staan maar de computer spreekt dat tegen. Hooguit is het een onbeduidende +0,15 voor zwart. Het wikkelde zich af naar een remise-eindspel, maar dan ging het gruwelijk mis.” Neem er even bord en stukken bij:

Wit: Kg2, Pe4, Tc6 en pionnen g4, f3, d5, b5 en a4

Zwart: Kf8, Tf7, Lf4 en pionnen g5, e5, d6, c7 en b6

Werkelijk alles houdt hier remise voor zwart: 37… Td7, 37… Te7, 37… Tg7 of 37… Kg8, maar de enige zet die ik niet mag spelen, speel ik: 37… Ke8?? en dan sta ik na 38. a5! al compleet verloren. Er volgde nog: 38… bxa5 39. b6 Tf8 40. b7 Kd7 41. Pf6+ Ke7 42. Txc7+ Kxf6 43. Tc8 en zwart geeft op. Helaas. 1-1.

Yentl zat deze zondag aan bord vier. Hij had wit en na de opening ontstond een scherpe stelling met ongelijke lopers en ieder een dame en twee torens. Al die zware kanonnen zorgden voor een waar spektakelstuk. Ogenschijnlijk leek de stelling van onze man beter maar zwart slaagde er gaandeweg toch in een zware koningsaanval te lanceren. Dat resulteerde in dubbele pionwinst. Het was wat veel, we staan 2-1 achter.

Vervolgens was het de beurt aan Kjell met wit op vijf. Deze keer was hij de enige die louter ‘op kracht’ kon winnen, mijn gedacht. Gaandeweg kwam hij steeds beter te staan. Uiteindelijk mondde dat uit in drie (!) pluspionnen. De thuisspeler probeerde nog wel een grapje en offerde een paard -zijn enige resterende stuk. Neemt wit dan is het pat. In snelschaak kan dat wel eens lukken maar uiteraard trapte Kjell er niet in. Bravo en terug gelijk 2-2.

We hadden ook Tom, voor de gelegenheid op twee met wit, nog achter de hand. Zijn indrukken: “De koude vrat aan de kwaliteit van mijn spel. Een slappe opening. Een steriel middenspel. Geen fouten, nee, alleen te weinig scherpte om het verschil te maken. Nu ja, wachten op een fout kan ook een goeie tactiek zijn. Vandaag voelde ik me rustig alsof ik dacht ‘twee koffies en een watertje en dan zal er wel wat omvallen bij zwart’.  Op zet 27 was het zover, hij maakte een foutje. Al reageerde ik weer met een slappe omweg en had een tweede fout van hem nodig om het eindspel om te zetten in een punt. We zullen het maar steken op de koude en gerommel in de eeuwige tijdnood. Dat steekt want ik had liever van de eerste keer de snelste winstweg genomen. 95% nauwkeurig zegt de computer -ik zal maar een nieuwe kopen.” Snel of niet snel, een matchpunt hebben we al. 2-3. Daarmee mochten we echter niet tevreden zijn.

En dus was het aan mij (Geert) om met zwart op bord vijf minstens remise uit de brand te slepen tegen de enige Fransman in het gezelschap. Deze speelde, zeer toepasselijk, de bijzonder saaie Franse ruilvariant. In de opening ruilde wit ook nog eens de dames. Het spel, dames en heren, ging gezapig op en neer, beslissend voordeel zat er voor geen van beiden in. Tot ik een schaakje overzag en een pion verloor in een toreneindspel. Dat was wellicht nog houdbaar. Helaas sloeg ik er nogmaals naast met tweede pionverlies tot gevolg. Die stelling viel niet meer te redden. Gelukkig blunderde wit na de tijdnoodfase bij volle bewustzijn gewoon een pion weg. Oef! Het resterende toreneindspel van twee tegen één pion viel niet te winnen. Slecht spelen en toch nog een halfje… Het blauwe oog nemen we erbij, we halen het nipt. 2,5-3,5.

Knappe prestatie Dworp 2 levert gouden punten op

Een eerste vaststelling bij deze ontmoeting: Johannes Bertram deed mee. Europchess 3 heeft de hoop op behoud dus nog niet laten varen.

Mo met wit op het tweede bord speelde een erg wisselvallige partij. Slecht uit de opening gekomen, kende hij daarna een goede fase. Op een bepaald moment stond hij vrijwel gewonnen. Toen echter begon de tegenstander inventief te verdedigen en in een stelling met nog veel mogelijkheden en een pion minder voor Mo werd plots remise overeengekomen. Inderdaad is de stelling op de 26ste zet volgens de computer in dynamisch evenwicht (0,00). Wel moet toch eerder zwart oppassen. Een goed resultaat van Mo tegen 1832 Elo. 0,5-0,5.

Bernard met zwart op drie kreeg een theoretisch gambiet voorgeschoteld. Wit geraakte al snel het spoor bijster en verloor zonder compensatie gauw een tweede pion. Daarna ging het van kwaad naar erger. De arme man speelde nog een tijd door in een stelling met een volle toren minder en elk nog vier pionnen. Al bij al een vlotte overwinning. 0,5-1,5 voor Dworp.

Serge met zwart op één diende al snel de dame te offeren tegen toren, loper en vlak daarna twee pionnen. In een van beide zijden goed gespeelde partij won hij later zelfs nog een derde pion. Wit wist zich echter afdoende te verdedigen. Remise op de 37ste zet en 1-2 voor Dworp.

Eddy met wit op vier waagde zich aan een stukoffer dat al bijna 200 jaar bestaat. Een ‘folieke’, zoals hij het omschrijft, maar met veel praktische kansen. Met gecentraliseerde witte torens, een niet-gerokeerde zwarte koning en lichte stukken die niet goed meeverdedigden kreeg onze man de overhand. Inmiddels met drie pionnen voor het stuk. Vervolgens leverde een ‘petite combinaison’ nog een stuk en een pion op. Bernard én Serge waren onder indruk van deze heel goed gespeelde partij die Dworp meteen een 1-3 overwinning opleverde.

Naspel

Voor de match tegen Leuze mogen we de kalendercommissie van de Franse interclubs hartelijk danken. Als die wedstrijden ingepland staan op dezelfde zondag als de Belgische interclubs dan scheelt hem dat gemiddeld 100 Elo in de opstelling van Leuze…

Met vijf gespeelde rondes zijn we ongeveer halfweg. Tijd voor een korte evaluatie. Dworp mag tevreden terugblikken. Team 1 heeft nooit degradatiezorgen gekend en we rijven 7 op 10 matchpunten binnen. Dat is onderscheiding. We staan daarmee vierde, op drie matchpunten van leider Brussels 1 en al vijf matchpunten verwijderd van de tweede degradatieplaats (Wetteren 3 en Europchess 2). Afgetekend laatste in deze reeks is het al zo goed als veroordeelde EDC 1 met 0 matchpunten en amper 6 bordpunten.

Dworp 2 heeft nu vijf matchpunten uit vijf ontmoetingen en doet met de overwinning tegen Europchess een belangrijke stap richting behoud. We kregen bovendien al vier ploegen uit de top vijf te bekampen! Volgende ronde ontvangen we Woluwe 1 dat op een gedeeld eerste en tweede plaats staat.

Dworp 3 was deze ronde bye. Met vier punten uit vier matchen staat de ploeg in de middenmoot.

Op het individuele vlak kent Eddy een boerenjaar. Hij blijft het zeer goed doen met 4,5/5 bij een tpr van 2137. Kjell en Tom volgen op een neuslengte afstand met respectievelijk 4/5 (tpr 2145) en 3,5/5 (tpr 2136). Peter heeft 2,5/4 (tpr 1850), evenveel als Diederik die uit zijn vijf partijen met zwart de helft van de punten puurde (tpr 2016).

Winterstop nu. We knijpen er even tussenuit, nieuwe afspraak op 25 januari 2026 in Essenbeek voor ronde 6 van de nationale interclubs 2025-2026. Bedankt iedereen & fijne feesten.

Maar goed, Gambiet Opwijk staat in de interclubhiërarchie dus wel een trapje hoger dan Dworp. Onder andere met een ploeg in eerste afdeling -die tegen degradatie vecht. De vorige drie ronden was het tweede team van Opwijk niet supersterk en dus een haalbare kaart. Helaas, pindakaas. Zaterdag al werd duidelijk dat de tegenstander zich van zijn beste kant ging laten zien. Onder meer daarom voerden we zondagmorgen nog een tactische wijziging door -bord 2 en 3 wisselden. Dit was de ultieme lakmoesproef: kunnen we dit niveau aan?

Voor team 2, tegen Opwijk 3, lagen de kaarten enigszins anders. In principe zou dit een vrij evenwichtige ontmoeting moeten worden. De vorm van de dag zou dus allicht doorslaggevend zijn. Hoe staat het daarmee?

Onze youngsters van de derde ploeg tenslotte kregen met Opwijk 5 Elogewijs zwaardere tegenstand voor de kiezen. Opwijk was favoriet, ook al omdat ze reeds 4 punten uit 3 wedstrijden sprokkelden. Dat is het dubbele van Dworp. Maar weerspiegelt Elo de speelsterkte? Of zijn onze jongelui beter dan hun ranking?

Opwijk verkoopt Dworp één oplawaai

De zes van Opwijk 2 die we in Essenbeek ontvingen, hadden 2063 Elo-gemiddelde. Daar stelden wij 1974 tegenover. Het was dus even slikken. Maar al bij al begon het hoopgevend. Kjell met wit op bord 5 wist vrij snel de veilige remisehaven binnen te zeilen. Vanuit de opening vervlakte de zaak geleidelijk om uiteindelijk uit te monden in een stelling die de computer inderdaad als volkomen gelijk beoordeelde.

Ook Diederik, voor de gelegenheid op bord 2 en voor de vierde maal met zwart, haalde een goed half punt binnen. De witspeler kreeg wel het loperpaar en smeerde Diederik een dubbelpion aan maar met nog heel veel pionnen op het bord was dat niet doorslaggevend. Ook hier werd de vredespijp gerookt. 1-1.

Daarmee hadden we helaas onze eindscore bereikt. De opening van Frank op 4 met zwart was enigszins onorthodox maar volgens onze man en de computeranalyse zeer speelbaar. De eerste echte fout volgde pas op zet 12. Frank dacht op zet 13 lang te kunnen rokeren maar moest na het sterke 13. Lf4! vaststellen dat dit zou verliezen. Na nog een dubieuze zet (15… Ke7?!) werd het heel moeilijk. Zwart trok het nog tot de 40ste zet maar met twee pionnen achter viel het eindspel niet meer te redden. Ook al miste de witspeler verschillende keren de beste voorzetting, het mocht niet baten en dus 1-2.

Ook aan bord 3 met wit onderging ik (Geert) het recht van de sterkste. ’s Morgens getipt door Diederik had ik het Dame-Indisch nog snel bekeken. Een schot in de roos. Waar ik doorgaans moet knokken om na de opening een gelijkspel te bereiken, dook ik nu lichtjes in het voordeel het middenspel in. Maar de tegenstander was verre van een postkaart en dan volstaat wat openingsvoordeel natuurlijk niet. Dat verdampte en in een quasi gelijke stelling bedierf één slechte zet het feestje helemaal. 1-3. Mijn spelniveau verbetert maar er is nog veel groeimarge.

Ook Tom op bord 1 met wit speelde niet tegen een pannenkoek. Zijn relaas: “Ik ben er niet aan te pas gekomen.  Door een wat ongelukkige zetvolgorde in de opening kwam ik na een zet of vijf op een klein minnetje.  Mijn tegenstander kreeg met zwart een positie die makkelijk speelde.  Hij deed dat bovendien prima met volgens de computer 97% nauwkeurigheid.  Hoe pak je zoiets aan?  Op de grafiek zie je wit dan heel geleidelijk afzakken naar een stelling die je na de 40e zet kan opgeven.  Optisch zag het er onderweg af en toe uit alsof zwart nog moest oppassen.  Als hij dan telkens de goeie verdediging vindt dan heb je je best gedaan…” 1-4. Toms score op 1 blijft positief: 2,5/4. Toch een prestatie.

Ten slotte was er nog een knokkende Yentl die op bord 6 met zwart een openingsgambiet kreeg voorgeschoteld. De pion was binnen maar wit had het loperpaar en flinke druk op de koningsstelling. Onze man moest uiteindelijk de kwaliteit geven tegen een pion. Het leek moeilijk houdbaar maar dat was buiten de waard, in dit geval Yentl, gerekend. Een wit pionnetje stond op promoveren maar daar stelde de zwartspeler twee verbonden vrijpionnen tegenover. Door enkele onnauwkeurigheden van de Opwijkenaar schoven die steeds verder op. Maar toen zetherhaling voor het grijpen lag, “onderdrukte”, dixit Yentl zelf, “de drang om te winnen iets te veel het logisch redeneervermogen.” Heel jammer maar respect voor deze ingesteldheid: knokken en willen winnen. Het harde verdict luidt wel 1-5.

Ook tweede ploeg gaat roemloos ten onder

Om tactische redenen speelde op het eerste bord van Opwijk een jongen van 12, Ivan Bolhov. Hij won in het laatste Elo-klassement liefst 177 punten en heeft er nu 1849. Misschien snel remise voorstellen tegen Serge die wit had? Dat lukte al na 13 zetten. Op dat moment kon Serge nochtans de pion op c5 winnen met de zet Df3-a3! want op a4 stond een wit paard. De computerevaluatie geeft +1,3.

Deze remise -zonder overleg met de ploegkapitein die dit uiteraard zou geweigerd hebben- was des te kwalijker omdat Mo met zwart op 2 toen al totaal verloren stond. Hij vergiste zich door op zet 1 op e4 e5 te antwoorden. Dit meldde hij ook aan zijn tegenstander (!). Wel is dit nog geen reden om op zet 6 geconfronteerd te worden met Pxf7 met aanval op toren en dame. Daarna was het snel gedaan. Dit moet zowat de slechtste partij uit Mo’s carrière geweest zijn. 0,5-1,5 achter.

Hoewel hij toch vrij snel een pion won, was Eddy met zwart op bord 4 niet tevreden over zijn stelling na de opening. Wit leverde ook goed weerwerk en won de pion uiteindelijk terug. Hierop stelde Eddy remise voor, wat werd aangenomen. 1-2 voor Opwijk.

Op dat moment stond Eric met wit op 3 al verloren. Aan de opening lag het niet. Zwart verraste met een schijnoffer op e4, waarna hij met f7-f5-f4 het stuk terugwon. Wit ruilde vervolgens een paard op f5, een ernstige strategische fout, want zwart sloeg in deze Konings-Indische structuur natuurlijk terug met de g- pion. Zo versterkte hij het centrum met behoud van twee ijzersterke lopers. Zwart voerde met zijn zware stukken en met zijn centrumpionnen de druk tegen de koningsvleugel op. Wit kon hier niets tegenoverstellen. De zwarte stelling speelde als vanzelf, een lesje in strategie. Eindstand 1-3.

Jeugdploeg boekt knappe overwinning tegen sterke tegenstand

Torr met zwart op 4 speelde tegen een meisje van een jaar ouder. Een eerste ontmoeting tussen beiden had al op 13 augustus in een zomertoernooi plaatsgevonden. Die partij eindigde in remise. Torr leert echter snel en hij speelde het zondag erg overtuigend. In een dubbel toreneindspel met ook nog een sterkere loper tegen een paard won hij eerst één en later nog eens twee pionnen. Zo ging het al bij al vrij makkelijk. Heel goed gedaan en 1-0 voor Dworp.

Ook Nathan met wit op bord 3 liet zich niet onbetuigd. Tegen een speler van bijna 1700 Elo -die bovendien bijna vijftig punten was kwijtgeraakt- had hij van in het begin een duidelijke ontwikkelingsvoorsprong. Er belandde een vrijpion op c7, en met twee zeer actieve lopers en controle over veld c8 kwam zwart zijn problemen niet meer te boven. Ook hier een overtuigende overwinning!  2-0 voor ons.

Jules met zwart op bord 2 leek ons al vlug in zwaar weer te belandden. Even vreesden we voor een snelle capitulatie. Zwart herstelde echter wonderwel en het werd nog een erg lange en spannende partij. Met remisekansen volgens Eddy. Jammer genoeg was er een laatste fatale blunder. Toch pittig weerwerk tegen een sterkere speler. Dworp nog altijd 2-1 voor.

De tegenstander van Peter had op zijn 18de al circa 250 partijen gespeeld bij 1835 Elo. Peter met wit had het zwaar en kwam duidelijk slechter te staan. Uiteindelijk wikkelde zwart af naar een eindspel van toren plus één pion voor Peter en toren plus drie pionnen voor de tegenstander. Enkele zwakke zetten volgden, zwart verloor een pion en dankzij een goed opgestelde koning wist Peter zowaar nog remise te houden. Knap blijven knokken en 2,5-1,5 eindwinst.

Naspel

Als er in team 1 al zweefvliegtuigen waren opgestegen dan zijn ze nu toch weer geland. Het niveau van dit Opwijk 2 was te hoog gegrepen. In deze opstelling doen ze trouwens mee voor de titel. Ronde na ronde krijgt Dworp 1 sterkere ploegen voorgeschoteld: eerste ronde 1832 (EDC), tweede ronde 1956 (Mons), derde ronde 1991 (Waver) en nu dus Opwijk met 2063. Tot vorige ronde had geen enkel team dergelijke sterke spelers opgesteld. Alleen Waver klopte Opwijk zondag op Elo met een gemiddelde van 2112. Ze lieten trouwens een Franse IM van 2428 afkomen. Het helpt allemaal niet want Brussels blijft op zijn gemak aan de leiding in deze reeks dankzij een efficiënte winst met 3,5 tegen Borgerhout. Wij hebben Waver vorige ronde een kostbaar matchpuntje ontfutseld. Door de nederlaag tegen Opwijk zakken we naar plaats vijf in de rangschikking. Geen man overboord echter. We hebben nog altijd een buffer van vijf matchpunten op EDC en Europchess. Volgende ronde zakken we af naar Leuze.

Dworp 2 heeft nu drie matchpunten uit vier wedstrijden. De marge met de voorlaatste bedraagt slechts 1 matchpunt. We kunnen de puntjes dus nog goed gebruiken. Over twee weken nemen we het op tegen Europchess 3 dat verrassend laatste staat met één matchpunt. Zo zwak zijn ze niet. Op dus naar Overijse, en vergeet jullie identiteitskaart niet!

Een met het oog op de toekomst belangrijk lichtpuntje in deze driedubbele ontmoeting met Opwijk was wel team 3. Onze jeugdige ploeg (in leeftijd en wat Peter betreft van geest) haalde een mooie tweede opeenvolgende overwinning binnen. Gefeliciteerd, knap gedaan! Dworp 3 heeft nu vier matchpunten op acht en is bye in ronde vijf over twee weken.

Op individueel vlak blijft Eddy met 3,5/4 en een tpr van 2124 in polepostion. Hij wordt op de voet gevolgd door Kjell (3/4, tpr 2130). Verderop zien we een groepje met 2,5/4 namelijk Tom (tpr 2122), Serge (tpr 2052) en Peter (tpr 1850). Torr heeft nog een perfecte score (2/2) en dat geldt ook voor Jannes en Nathan met 1/1.

Vorige ronde haalde het eerste team van Dworp een wat onverwachte maar verdiende overwinning binnen tegen een sterke tegenstander. Ronde 3 wachtte echter een nog zwaardere brok. Het topteam van Waver bestaat uit een mix van (zeer) jong talent en sterke oudere spelers. Meteen een belangrijke test voor het verdere verloop van de interclubcompetitie. Bij verlies verzeilen we in de middenmoot en/of moeten we het degradatiespook weer zien af te houden. Bij winst of gelijkspel speelt Dworp 1 mee voor de knikkers. In tegenstelling tot vorige ronde waren we nu op volle oorlogssterkte.

Ook Dworp 2 kreeg met Anderlues 1 een sterke tegenstander voorgeschoteld. Een goed resultaat neerzetten, was essentieel om niet in de gevarenzone te verzeilen. Zeker geen sinecure. Mo ontbrak hier in het basisteam, al is voorzitter Eric uiteraard een waardige vervanger.

Anders is de situatie in vijfde afdeling. Daar kreeg het derde team de vijfde ploeg van Leuven (‘Dolle Toren’) voorgeschoteld. Zij stonden voor deze ontmoeting laatste op bordpunten. Ook Dworp leed reeds 2 nederlagen, maar wel tegen ploegen die alles wonnen namelijk Namur en Braine. Op papier dus een haalbare kaart. Papier is verduldig.

Vlaggenschip laveert veilige haven binnen

Gelukkig voor ons kwam Waver niet helemaal op volle sterkte op, zo blijkt bij aankomst in het sportcentrum waar de lokale schaakkring een mooi lokaal ter beschikking heeft. Desondanks blijft het een te duchten tegenstander. Dat mocht ikzelf (Geert) al snel ondervinden op bord 2 met wit. Een gekende opening waarin ik na een half uurtje op zet 13 een dame wegblunder. Diepe Zucht. Om in de grond te zinken van schaamte. Dat heb ik ook geprobeerd maar de grond werkte niet mee. 1-0, een catastrofaal begin.

Yentl op bord 6 met wit was gelukkig beter bij de les. Ook hij had snel gedaan maar speelde wel een mooie partij waarin hij ogenschijnlijk slecht kwam te staan (‘Yentl staat verloren’, aldus de commentaar aan de zijlijn) en materiaal inleverde. Het was slechts schijn, computer says no: +1,5 voor wit. En de reden? De zwarte koningsstelling wordt volledig opengereten, tegen mat of zwaar materiaalverlies is geen kruid gewassen. Het is 15u21 en de bordjes hangen terug in evenwicht. 1-1.

Op het volgende resultaat is het langer wachten maar zo rond half zes haalt Kjell op bord 5 met zwart de volle buit binnen na een uitstekende partij waarin hij enkele malen remise afsloeg. Terecht. In een eindspel van toren/paard tegen toren/loper (niet eenvoudig) zet onze man zijn pluspion netjes om in winst. Accuraatheid 94% volgens de computer. Sterk gespeeld en zo staat de ploeg zelfs voor! 1-2.

Wel is het nog wat vroeg om victorie te kraaien. Zeker omdat de stellingen van Frank en Diederik er niet al te fris uitzien. Het onafwendbare wordt eventjes later bevestigd. Frank op bord 4 met wit redt het niet. Zijn commentaar: “Zoals ik al aanvoelde na de partij was mijn 38ste zet g4 veel te optimistisch. Ik dacht met het openen van de g-lijn het initiatief te nemen met aanvalskansen, maar dat was duidelijk een foute inschatting. Ik had alles moeten gesloten houden, waarna remise de meest plausibele uitkomst zou zijn. Tot dan ging alles gelijk op en met 38.h4 of 38. Df2 geeft de computer een onbeduidend voordeel van 0,20 voor zwart. Na 38. g4?! verandert dat al meteen in +1,54 voor zwart. Misschien nog geen ramp, maar twee zetten later verlies ik nog een belangrijk tempo door een overbodige koningszet en dan gaat het van kwaad naar erger en moet ik al op zet 46 de vlag strijken.” Jammer, het staat terug gelijk. 2-2.

Eventjes later gaat ook de stelling van Diederik op bord 3 met zwart naar de gallemiezen. Volgens reële Elo speelde hij wel tegen de sterkste tegenstander (2079). Toch leek het er eerst op dat onze man de beste kansen had. Zeker tactisch moest de thuisspeler erg oppassen. Hij deed dat helaas ook waardoor zwart uiteindelijk met een geïsoleerde pion werd opgezadeld. Na enige schermutselingen ging die verloren. En na een tweede pionverlies was de stelling rijp voor de schroothoop. Diederik gaf wijselijk op. 3-2 achter.

En dus hing het van Tom met zwart op bord 1 af of we nog een gelijkspel uit de brand zouden kunnen slepen. Zoals gewoonlijk als hij op dreef is, nam Tom zijn tijd. We laten het hem zelf uitleggen. “Het IC tempo gaat me nog punten kosten. In de opening wist ik het na zet 4 van wit al niet meer.  Dat gebeurt vaker en dan begin ik na te denken. Lang na te denken. Dat is prima voor de kwaliteit van het spel, ja zeker. Spijtig dat ze indertijd overgeschakeld zijn naar een soort schaak-winteruur van 110 minuten in plaats van een redelijke 2u30 voor de eerste 40. Zonder het ingewikkelde excrement. Of is het increment? Ofwel is dat ingevoerd om vroeg thuis te zijn. Ofwel om in de files op de Brusselse Ring te staan. Natuurlijk zou ik beter openingen leren. Dan zou ik geweten hebben dat onze stelling op zet 10, weliswaar met een kleine omwisseling van volgorde, perfect gekend is, zelfs uit Carlsen - Nakamura. Maar toen ik nog schaak studeerde waren die twee amper geboren. Tja. Nu kostte die kennis me dik drie kwartier denkwerk. Heel sterk van mij zegt de computer (dank je!) en de volgende 18 zetten waren ook quasi perfect. Met tussendoor wat kleine foutjes van wit. Gevolg, ik sta gewonnen (-4.1) en “om wat tijd in te halen” kies ik voor een op het eerste zicht gemakkelijke technische winst, en maak dan 3 (drie!) fouten achtereen zodat het weer gelijk staat als hij het sterke 32.b5! ziet. Gelukkig niet! Vanaf dan schiet ik weer wakker en vind het goeie niveau terug. De volgende 10 zetten waren weer prima. Goed genoeg voor een vol punt. Vorige ronde tegen een jong talent van 13. Nu weer en opnieuw met meeval, oef.” Het is 18u16 en dankzij onze ‘jongejongetjesmepper’ slepen we een mooi gelijkspel uit de brand. Eindstand 3-3.

Konijnenpoot zorgt voor onverhoopt gelijkspel

Geen plezierreisje deze verplaatsing naar Anderlues. We kregen jongelingen van 17 en 18 jaar op de eerste 3 borden voorgeschoteld, 2062 (reële) Elo op één, 2020 op twee en 1966 op 3. De vierde speler was wat ouder en had nog 1898 Elo, met recent verlies van 51 punten…

Bernard met wit op bord 2 zag op het prikbord zijn tegenstander in allerlei klassementen bovenaan staan en wist dus meteen hoe laat het was. In de opening speelde zwart erg actief. Dat leidde uiteindelijk tot een vrijpion op d3. Wit nam deze met de zware stukken onder vuur maar toen onze man de pion uiteindelijk ’veroverde’ met een paard voegde zwart een penning toe en ging een stuk verloren. 1-0 achter.

Eddy met wit op bord 4 wist na verwikkelingen een kwaliteit te veroveren en wikkelde bekwaam af. De tegenstander kreeg geen werkelijke kans meer.  1-1 gelijk.

Eric met zwart op 3 bestookte al snel de koningsvleugel van de tegenstander met Ld6, Lb8, Dc7 en h5, h4. De computer keurde dit goed, tijdens de partij was Eric daar niet zeker van. Een partij met wisselende kansen. De beste kans voor wit was om zelf actief te worden op de koningsvleugel en dat deed hij ook. Al kroop hij plots opnieuw in de verdediging. Toen kon zwart volgens de computer op -3,2 worden gezet. Die kans werd echter gemist en na enkele nauwkeurige zetten van wit werd het opnieuw spannend. Zwart offerde ten onrechte de kwaliteit, wit wikkelde af en wist uiteindelijk de winst binnen te halen. Een gemiste kans tegen een sterke tegenstander. 2-1 achter.

En zo was de partij van Serge op 1 met zwart allesbeslissend. Wit trok ten aanval op de koningsvleugel, Serge veroverde twee pionnetjes op de damevleugel. Super gecompliceerd allemaal. Zou zwart de aanval overleven? Uiteindelijk wel, en er ontstond een eindspel met elk een dame, een paard en twee centrumpionnen met zwart tegen loper en pion voor wit. Vermoeidheid begon Serge parten te spelen en uiteindelijk zou hij in een matnet belanden. Toen gebeurde het ongelooflijke. Wit gaf schaak met de dame maar deze dame was niet gedekt door de loper!! Vergissing van diagonaal. Serge sloeg de dame er met de koning gewoon af gevolgd door tweemaal ‘désolé’. Uiteindelijk dus toch nog 2-2. Een heel goed resultaat tegen dit Anderlues!

Team 3 dolt met Leuvense tegenstanders

Met uitzondering van bord 2 waar Peter een dame van 42 voorgeschoteld kreeg, stelde Dolle toren een wel erg jonge ploeg op. Vooraf waren wij duidelijk favoriet.

Torr op bord 4 met wit joeg op een loper van de tegenstander en zonder dat beiden er erg in hadden stond ineens ook een mat in 5 op het bord. Tof. 0-1 voor ons.

Jannes op bord 3 met wit maakte het erg bont. Toren en 2 vrijpionnen voor de tegenstander tegen slechts een toren voor Jannes. De tegenstander kroop echter helemaal terug en liet zich nog mat zetten op de onderste rij ook. Werkelijk ongelooflijk en meteen 0-2 voor Dworp. Jannes was dit weekend blijkbaar de trotse bezitter van een konijnenpoot.

Mathias met zwart op 1 verkreeg een eindspel met een toren tegen 3 verbonden vrijpionnen. Volgens Peter moet het mogelijk zijn dit remise te houden. De koning ging echter de verkeerde kant op en de pionnen werden uiteindelijk te sterk. 1-2 voor Dworp.

Peter ten slotte zat achter de witte stukken op bord 2. Hij was niet tevreden over zijn opening maar won uiteindelijk toch en gezien de krachtsverhoudingen was dat ook logisch. Zwart verloor de kwaliteit en even later nog een stuk. Uiteindelijk boekten we dus een logische 1-3 overwinning.

Naspel

Waver was weliswaar niet op zijn sterkst maar met het gelijkspel dat de eerste ploeg uit de brand sleepte, mogen we zeker niet ontevreden zijn. Brussels 1 staat nu met het maximum aan machtpunten op kop in 3B en wij bekleden met Waver een fraaie tweede/derde plek. Al na drie ronden hebben we onze doelstelling, degradatie ontlopen, zo goed als bereikt. We staan immers al vijf matchpunten voor op de nog (match)puntenloze ploegen EDC 1, Europchess 2 en Wetteren 3. Qua Elo zijn we met een ploeggemiddelde van 1960 nochtans pas het zevende team. Maar het team zet tot nu toe een TPR van 2028 neer, zo leren ons de statistieken van Tom. Nu zondag al nemen we het in ronde 4 op tegen middenmoter Opwijk 2. Het kan vriezen, het kan dooien. Oftewel: dat kan alle kanten uit.

Dworp 2 is weliswaar nog niet van degradatiezorgen bevrijd maar met 3 matchpunten uit drie rondes zit de tweede ploeg wel netjes op schema en in de middenmoot. We hebben drie matchpunten meer dan de laatste, Europchess 3, en twee meer dan Leuven Centraal 6 en 2 Fous Diogène 2. Ook hier is het elke ronde knokken maar behoud zou toch wel moeten lukken.

Dworp 3 ten slotte rijfde al twee matchpunten binnen en staat daarmee netjes in het pak, samen met vier andere teams. We delen de vijfde tot negende plaats op elf. Drie ploegen, waarvan twee ‘achter’ ons staan in het klassement, waren reeds bye. Met andere woorden, onze youngsters aangevuld met good old Peter presteren goed.

Op het individuele vlak noteren we enkele mooie uitschieters. Eddy houdt met het maximum van 3 uit 3 (tpr 2615!) team 2 recht. Hij wordt op de voet gevolgd door Tom (tpr 2282) en Kjell (tpr 2157) die 2,5/3 scoren. Overigens heeft Yentl met 2/2 (tpr 2613!) zijn debuut in ploeg 1 niet gemist.

Volgende week zijn we er alweer. Tot dan.